ضربِ دلم را ضربانش تویی
جان که مگو،گر همه جانش تویی

چشمِ تو گر تیر و مرا در نشان
خوش به تنم تا که کمانش تویی

#مسلم_خزایی_ژاکاو

ز دریای نگاهت من دُر نایاب می گیرم
حریر نور گویی از رخ مهتاب می گیرم

چنان در سینه بی تاب است دل از آتش عشقت
که از چشمان خود هر شب گلاب ناب می گیرم

عجب سودای شیرینیست این رویای روح افزا
به آغوشم تو را شبها اگر در خواب می گیرم

گوارای نگاهت باد ای جبریل شعر من
غزلهای روانی را که از محراب می گیرم

من آن آواره ی راهم که از خوش باوری اینجا
سراغ خانه ی آباد از سیلاب می گیرم

نظر بر وسعت دریاست واسع را و می دانم
ز سستی های خود جا در دل مرداب می گیرم

#سید_علی_کهنگی 

در خیالم با خیالت ، بی خیالِ سرنوشت
گر تو باشی در خیالم دوزخم باشد بهشت

با خیالت طی کنم عمر و ندانم سر گذشت
از وجودِ پاکِ تو، یزدان گِل و خاکم سرشت

#خوشنودی

بی‌خیالِ غصّه‌ها ای دوست ، چایت را بنوش
هرچه پیش آمد بدان نیکوست، چایت را بنوش

همچو برگی سبز ، غلتان باش در جریان رود
زندگی سرتاسرش جادوست ، چایت را بنوش

تکیه بر هرشانه‌ای دادی سرت را برندار
تا عسل بر شانه‌ی کندوست، چایت را بنوش

در نگاه آسمان ، عمر زمین یک لحظه است!
این زمین و آسمانِ اوست، چایت را بنوش

او که تا اینجا تورا آورده با خود می‌برد
قایقت را همچنان پاروست، چایت را بنوش

در محاق ماه چشم از آسمانت برندار
ماه چشم و آسمان ابروست، چایت را بنوش

عاشقی کن مثل قو بر برکه‌ی این زندگی
قو برای عاشقی الگوست ، چایت را بنوش

مهرورزی را اگر آیینه‌ی راهت کنی...
بر دلت آرامش آهوست ، چایت را بنوش

#پرویز_شالی

منم و دفتر شعری که پر از اسرار است
شرح دلتنگی و دیوانگی ام بسیار است

شهر را ناله ی دلتنگی من پر کرده
ناله هایم همه از حسرت یک دیدار است

بند بند بدنم چشم شده ، اما حیف
بین چشمان من و دیده ی او دیوار است

عشق از دست دلم خون جگر خواهد خورد
دیده چون دیده ی نادیده من خونبار است

خبر از حال دل تنگ نداری شاید
روز هر عاشق دلتنگ چو شامی تار است

قصه از غصه ی بسیار نوشتم امروز
درک کن حال دلی را که چنین غمدار است

#اسماعیل حاج علیان

در این اقلیم بارانی تو آفتابِ جهانم باش
کمی با چتر کیسویت نگهبان و پناهم باش...

ڪنون ڪز فرط دلتنڪَـی سال‌ها نخوابیدم
بیا در آغوش سوزانت میزبان خوابم باش..!!

#سپهر

تو نبودی و به پاهای خدا افتادم
دست بی رحم ترین ثانیه ها افتادم

تو نبودی و تب فاصله ها پیرم کرد
عاشق شعر شدم، شعر زمینگیرم کرد

مثنوی كردمت و شكر به جا آوردم
توی هر بیت فقط اسم تو را آوردم

آرزو کردمت و بغض نوشتم حالا
پای تو آب شده خشت به خشتم، حالا

قد یک خاطره گهگاه کنارم بنشین
نه عزیزم! خبری نیست، از آن دور ببین

گریه ی مرد غریب ست، ولی حادثه نیست
غرق رویای خودش بود، غریبانه گریست ،،،

#کاظم بهمنی

اگر غـزل سروده ام، فقط تـو را نوشته ام

تـویی غـزل،تـو قافیه، ردیفِ جاودانه ام

بیـا به نورِ چشمِ خودخراب کن خرابه ام

کـه می شود نگاهِ تـو ، بنـای آشیـانه ام

#میثم_دانایی

در خیالم من تو را دریایی از رویا کشیدم
بازتاب قطره‌ای در قاب یک دریا کشیدم

عاقبت یک جرعه آب خوش به جام زندگانی
حاصل این عاشقی را در بخارِ ها کشیدم

تا سحر با انعکاس درد خود در مرگ رویا
این چنین در قاب قلبم من تو را تنها کشیدم

همدلی کن همدم تنهای بی یار و غریبم
در خیالم چهره‌ات را مست و بی همتا کشیدم

می‌نویسم هر شبانگه خاطرات بودنت را
لابلای دفتر شعرم تو را آنجا کشیدم

بی تو بودن چون دلیلی غیر ویرانی ندارد
بوم دنیای دلم را چون شب یلدا کشیدم

عطر آغوش تو را نه، طعم خوب بوسه ها را
همچو باران در کویر تشنه ی لبها کشیدم

#بیژن_عظیمی

تو عاشقانه ترین فصلی از کتاب منی
غنای ساده و معصوم شعر ناب منی

رفیق غربت خاموش روز خلوت من
حریف خواب و خیال شب شراب منی

#حسین منزوی

اجازه هست عاشقانه‌ترین شعر دفترت باشم
در سرای قصر خالی تو نگین و گوهرت باشم

اجازه هست ببخشید دوباره می پرسم
اجازه هست گوشه ای از کُنج باورت باشم

عزیز من که به هجران تو گرفتارم
بیا ببندم این غزل و دوباره اخترت باشم

در این هوای زمستان و سرد و  بارانی
پیش تو باشم و بگذار یاورت باشم

به یاد عشق می افتم به یاد دوستت دارم
خون رگم بهر این اشعار بیا که جوهرت باشم

خدا کند که تو عمری خیال من باشی
عشق بی پایان تو اقرار مکرّرت باشم

اجازه هست بگویم که بی قرار توأم؟
جانم فدای دیدن تو بیا که دلبرت باشم

#محمود اکرامی

بی تو شهرم قفس است ای همه آزادی من
غم مرا همنفس است ای تو همه شادی من

بی تو آوارم و در خویش فرو ریخته ام
ای همه سقف و ستون و همه آبادی من...

#حسین_منزوی

بیا کـه بی تو سـرم بهرِ گریه شانه ندارد
بـرایِ حـادثـه‌یِ عـشـق، دل، بهانه ندارد

نگیر، از شبِ من ماهتاب روشن چشمت
چـرا کـه بی تو شبم ماه و آشیانه  ندارد

به‌دستِ معجزِچشمت،مرا بخوان‌وبخوابان
دلـم بـدون تـو آواره اَست، خـانـه نـدارد

غزل بریز به‌دل،،جان ببخش واژه‌یِ من‌را
که بی‌تو شاعرِ شب، شعر عاشقانه ندارد

بیا و سبز شو در من، که بی بهارِ نگاهت
درختِ‌خشکِ‌خزان است دل،جوانه ندارد

قدم بزن به دلم، تا تو را به جان بسُرایم
کـه بی تـو دفتر قلبـم، غزل ترانه ندارد

#مجتبی_خوش_زبان