طعم تلخ زندگی گاهی دو چندان می شود
آدم از دست خودش گاهی گریزان می شود

بر لبانش خنده می دوزد ولی دلشاد نیست
زیر بار غصه ها ناچار خندان می شود

زخم هاوضربه های دشمنان دردش کم است
آدمی از ضربه های دوست نالان می شود

مثل شب بویی که شب هنگام خوشبو می شود
از طلوع روز نو غمگین و ترسان می شود

معنی زندان که ترکیب اتاق و میله نیست
گاه آزادی خودش هم مثل زندان می شود

وای بر روزی که شاعر خسته و غمگین شود
آخر هر مصرع و هر واژه گریان می شود

#شهرام_سوته_دلان

تو برام مث یه رویا، همیشه شیرین و نابی
تو هیاهوی نیازم، تو مث جام شرابی

تو برام قشنگ ترینی، تو عزیزی بهترینی
تو گلی تو نازنینی ، تو برام ماه زمینی

#بهروزقاسمی

روزگـارم بـا دلـم ناسازگـاری میکند
با مـن آزرده دل هی کج مداری میکند

آنقدرتنها و بیکس مانده ام روی زمین
آسمان برحال وروزم سوگواری میکند

شاخه های آرزو دست تبـر جان میدهد
کودک احساس من هی آه و زاری میکند

بـا تمام زخم هایی که به دوشم میکشم
ایـن دل دائم صبورم بـردباری میکند

روز آرامم ولی این دل چو برشب میرسد
همچو مرغی درقفس هی بیقراری میکند

نیمه جـانی از برایم مانـده از موج بلا
تا کشم پَر از زمین لحظه شماری میکند!

#جواد الماسی

من و دریا، غزلی ناب سرودیم از تو
غزلی مثل تو نایاب سرودیم از تو

گرچه با بوسه‌ای از دور دلی خوش کردیم
خوش تر از آن شب مهتاب سرودیم از تو

#محمدعلی_بهمنی

نذر کردم‌ که‌ چو بر دار دلت لانه کنم
روی زانوی خودم موی تو را شانه کنم

گر چه مجنون‌ شدن انگار به‌ من می‌آید
قصد دارم‌ که تو را لیلی دیوانه کنم

#عبدالمهدی_نوری 

اين روزها تكرار در تكرار دردم
در خود فرو مى‌ريزم و آوار دردم

يک آينه، يک زن و يک بغض شكسته
شب تا سپيده جان به لب بيدار دردم

#طاهره داودی

بمان تا از خوشی در صورتم باران بگیرد
تمام دردهایم رنگی از درمان بگیرد

بمان با گرمی این وصل خورشیدی بسازیم
که با نورش جهانی مرده شاید جان بگیرد

بمان این شور و شوق عشق ابزاری بگردد
که خوبی از بدی با آن بسی تاوان بگیرد

ببین اذهان همه دیوانه و آشفته ی توست
بمان با بودنت سر‌ هایمان سامان بگیرد

نمانی این غزل پایان نخواهد داشت لطفا
بمان تا شاید امشب این غزل پایان بگیرد

#محمود گل محمدی

حافظ از چشمان قشنگ تو غزل ساخت
هر کہ تو را دید بہ چشمان تو دل باخت

نقاش غزل تا بہ چشمان تو پرداخت
دیوانہ شد از طرز نگاهت قلم انداخت

#شهریار

با یادِ تو تنهایی ؛ دلخسته  ز ایامم
با دیدنِ هر باران؛لرزه است به اندامم

در خلوتِ خود گاهی ؛ دانسته فرو رفتم
شاعر شده ام بنگر ؛ انگار که آرامم

ای کاش که می دیدی ؛ دلخستهء بی حاصل
در کوچه ی چشمانت ؛ عمریست که ناکامم

ای کاش که یک شب را ؛ تا صبح در آغوشت
مستانه غزل ریزد ؛ از جامِ پر ابهامم

ای مهر تو بر جانم ؛ این فاصله را بشکن
تا جان بدهم هر دم ؛ پایِ تو دلآرامم

#بدری_نصری

امشب که تصویر تو را در پیش رو دارم
انگار با ابیات شعرم گفتگو دارم

بستم مسیر اشک‌های ناتمامم را
دریایی از "حرف نگفته" در گلو دارم

#محمد_صادق_امیری_فر

بیا به خلوت دلم، فقط بهانه‌ام تویی
نسیم خوب زندگی و عاشقانه‌ام تویی

غزل غزل نگاه تو به واژه‌ها رسیده است
تو حس ناب بودنی و شاعرانه‌ام تویی

نفس نفس زدم شبی به پیش پای لحظه‌ها
هوای شعر خوب من به هر ترانه‌ام تویی

نمی‌رسم به چشم تو، که ارتفاع مطلقی
بلندی سجود  من وَ جاودانه‌ام تویی

به آسمان بیکران دلم روانه می‌شود
کبوتر رها شدم فقط نشانه‌ام تویی

فراتر از سخن شدی کجا بخوانمت خدا
سرم به زیر و خسته‌ام  بگو که شانه‌ام تویی


#نرگس_حمزه

تو مثل خنده‌ی گل، مثل خواب پروانه
تو مثل آنچه که ناگفتنی‌ست، زیبایی

چگونه سیر شود چشمم از تماشایت؟
که جاودانه‌ترین لحظه‌ی تماشایی

#حسین_منزوی