قلبِ من خانهٔ‌ عشق است، وتـو مهمانِ منی

چشمِ من روشن ازاسمت شده چشمانِ منی

حرف هـایت شـده آرامـشِ هـر روز و شبـم

همچـو پروانـه ی عشقی و تـو در جانِ منی

#امرالله حسن

تویی که جرعه شرابی در استکان منی
شبیه ذکری و هر روز بر زبان منی

منم که مثل شبی دور مانده از سحرم
تویی که شاخه‌ی مهتابِ آسمان منی

به زیر تابش خورشید در سرودِ بهار
به سوی منظره‌ای بکر، سایه‌بان منی

هر آنچه گفته‌ام از عشق،علتش غمِ‌توست
شروع شعری و پایانِ داستانِ منی

پرنده‌‌‌ام که از آهنگِ کوچ جا ماندم
تو شوق و لذتِ پرواز و آشیان منی

به اعتراف نوشتم به دستِ اشکِ قلم
که‌هم جهانی‌و هم‌روح و‌هم روانِ منی

به‌لطفِ‌شانه‌یِ عشقت‌درونِ باغِ خیال
توانِ شانه‌ و آغوشِ نا توانِ منی

#مجتبی_خوش_زبان

تو بگو دل ! که به آهنگ دلت ساز کنم 
تو بگو عشق ! که من عاشقی آغاز کنم

تو بگو راز ! که من بشکنم این قفل سکوت 
سرصحبت ! به تو ای محرم دل باز کنم


#جواد_الماسی

میرسد روزی سرم بر شانه ات مهمان شود
بی کسی های دلم بـا بودنت جبران شود

می رسد روزی.. میـانِ لشکری از درد و آه
ایـن دلِ دائم صبـورم فـاتحِ میـدان شود

باغبـانی خسته ام ، رنگِ خزان را دیده ام
نوبهـارم چون بیاید، چهره ام خندان شود

ناخـدای کِشتیِ عشقم.، ولی طوفـان زده
با تو حتماً رد شدن از موجِ غم آسان شود

شاعـری سهمِ تـو و، چشمانِ زیبای تو باد
مینویسم از تو من شاید شبی دیوان شود

میکِشم بارِ غمی ، بـر دوشِ خسته نازنین
با وجودت دردِ بۍدرمانِ من، درمان شود

راضۍام من بر رضای خالقت سنگ صبور
هر چه را  او می پسندد از برایت آن شود

#جواد_الماسی

امـروز تکیه‌ گـاه تـو آغٖـوش گـرم من
فردا عصای خستگی ام شانه های تو

در خاک هم دلم به هـوای تو می تپد
چیـزی کـم از بهشت نـدارد هـوای تو

#قیصر_امین_پور

رفته اے با دیگرے حسرت خرابم ڪرده است
آتشِ دلتنگی و عزلت کبابم کرده است

گشته ام همچون غریقی، غرقه در دریاے غم
دست دورے راهیِ موجِ سرابم ڪرده است

آن چنان آواره ام در کوے و برزن در پی ات
هرڪه میبیند مرا مجنون خطابم ڪرده است

چشم دل خون، سینه مالا مال دردو، اضطراب
کوه صبرم گرچه من،این غصه آبم ڪرده است

گفته ام چون حرف دل را من به حافظ،با همان
حال دوران نیست یڪسان،هی مُجابم کرده است

#مهناز نجفی

به سپیدی غزل ، رایحه‌ی یاس منی !
یاسمن بوی ترین ، قسمت احساس منی !

آنچه خوبان همه دارند تو یکجا داری !
بی سبب نیست ، که در کنج دلم جا داری !

#فریدون_مشیری

اسم زیباے تو را روے دلم "ها" میڪنم
ناگهان میبارم و آهسته غوغا میڪنم

عاشقم حتے نباشے من خیالم راحت است
عاقبت مهر خودم را در دلت جا میڪنم

#الهه_رضایی

سرشارم ازآن لحظه که غمخوارِتو هستم
از عشقِ تو تب کردم و بیمارِ تـو هستم

گویند کـه مغرورم و از عشقِ تـو بی تاب
ای کـاش بدانند کـه من یـارِ تـو هستم

من امن ترین جای دلـم را بـه تـو دادم
عمریست کـه من محرمِ اسرارِ تو هستم

تا سایـه ی تـو کم نشود از سرم ای یـار
همواره در آن سایـه ی دیوارِ تـو هستم

هر چند که زیباییِ تو شهره ی شهر است
سوگند بـه خالِ تـو ، خریدارِ تـو هستم

دیـدارِ صمیمانه ی تو مایه ی فخر است
مـن منتظرِ لحظـه ی دیـدارِ تـو هستم

#لطیفه_عزیزی

"با جان چه کند آن که تمنای تو دارد"

یک باخته دل در تب سیمای تو دارد

با یک مژه بر هم زدنت شور به پا کن

حالا که دلم حسرت غوغای تو دارد

#محمد علی حکمتی

تا به این قلبِ پریشان شده پیوند شدی
بر لبم تا به ابد ، سوره ی سوگند شدی

زنده شد از نفست مرده ی خاک افتاده
روی رگ های تن و نبضِ دل آوند شدی

وقتی از راه رسیدی نفست را دادی
به ترک های دلِ زخمیِ من بند شدی

قرص اعصاب و شب و گریهٔ دل شد تعطیل
علت شادیِ این حال بد و گند شدی

کام من تلخ و زبان لال تو چون دانهٔ برف
در دهان آب ، به شیرینیِ یک قند شدی

پشتِ خنجر زده با دست تو درمان شده است
شانه ات تکیه زدم کوه دماوند شدی

روی دریای غم آلوده نگاهم صفی از؛
موجِ موّاج و تماشاییِ لبخند شدی

سالها در پسِ امروز دویدم که رسید
یار من بی کلک و حقّه و ترفند شدی

تاجِ آرامش یک عمر شدی روی سرم
سنگِ با ارزشِ آویزِ گلوبند شدی

برده ای سردی و سرمای زمستان دلم
بوی عیدی و دمِ آخر اسفند شدی

"پونه"ها با نمِ چشمانِ تو شد سبز و قشنگ
آسمان را به خدا رنگ خداوند شدی

#افسانه_احمدی_پونه

 ‌ ‍ ‌‌‌‌ ‌‌‌‌ ‌ ‌‌‌‌ ‌ ‍ ‌‌‌
دلم دیوانه شد دیوانه‌ے تو

شدے شمع و شدم پروانه‌ے تو

نرو هرڪَز ڪه من عمرے بڪَردم

به دنبال شڪوه شانه‌ے تو...!!

#هماڪشتگر

جزتو در قاب دلم عکس کسی پیدا نیست
تا تو هستی به جهان هیچ دلم تنها نیست

زندگی با گل رویت چه تماشایی شد
با تو دیگر خبر از تلخی این دنیانیست

تویی انگیزه ے هر شعرو غزل باور کن
بی تو اصلا اثرے از شب شعراینجا نیست

جام شیرین لبت میکُنَدَم مست و خراب
که شرابی به جز از تاک لبت گیرا نیست

دور شمعِ رخت اے یار بگردم همه عمر
جان فداے تو که از سوختنم پروا نیست

ماهیِ تُنگ دلم قصد رسیدن دارد
در سرم هیچ به جز دغدغه ے دریا نیست

عطر و بوےِ تن تو داده به بُستان رونق
شمه ےِ عطر تو در هیچ یک از گلها نسیت

به چه سوگند خورم اے گل نورَسته ے من
با تو خوشبختم و دیگر به دلم رویا نیست

#مهنازنجفی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌