حفظ کن این غزلم را که به زودی شاید
بفرستند رفیقان به تو این بندش را

منم آن شیخ سیه روز که در آخر عمر
لای موهای تو گم کرد خداوندش را

#کاظم_بهمنی

غزل شدی که نوشتن بهانه‌ام باشد
شبی و نصفه‌شبی، عشق، شانه‌ام باشد

نتی که روی لبت جان گرفت، عاشق شد
بخوان که بغض صدایت ترانه‌ام باشد

از عشق، نیمه‌ی ویرانه‌ای به جا مانده‌ست
نشد که کنج دلت مثل خانه‌ام باشد

شبیه مرغ مهاجر، همای کوی توام
که دوردست نگاه تو لانه‌ام باشد

چقدر خسته‌ام از آرزوی بی تو محال
عجیب نیست غمت آب و دانه‌ام باشد

همینکه هستی و هستم،برای من کافی‌ست
که شوق سر بزند، عاشقانه‌ام باشد

#هما_توکلی_پور

دلم  ڪَشٺهِ
  بهِ رخسارٺ ڪَرفٺار
بیا بَر مَن  بِٺاب ماهِ شبِ ٺار

ٺویی درمانِ دردِ قلبِ بیمار
سَر و جانَم فَدایَٺ نازنین یار.......

#فروغی_اینه_ده     

دیگر بـه شانـه های تو خو کرده ام، مرو
دل در کمنـدِ حلقـه ی مـو کـرده ام مرو

نقـدِ جـوانـی و مـن و یک عمـر انتظار!
ایـن عطـر را ز کوی تـو بـو کرده ام، مرو

بـا کولـه بارِ غم بـه سفرهای دور دست
تـن داده و بـه سوی تـو رو کرده ام مرو

قامت بـه روی قبله ی عشقِ تو بسته ام
با اشکِ چشمِ خویش وضو کرده ام مرو

گویـا بها  و قیمتِ عشق است خونِ دل
چون باده خونِ دل به سبو کرده ام، مرو

#کمال_پیری

چون شمع هر شب تا سحر بيدار ماندم
ياد از پريشان روزى ِ پروانه كردم

با خاطرى آشفته و حالى پريشان
هر شب خيال گيسويت را شانه كردم

#مهدی_اخوان_ثالث

ای تو برجسته ترین نقش به دیواره ی قلبم
نفسم بسته به جانت که تویی چاره ی قلبم

تو نبودی که ببینی جگرم سوخت ز هجران
تو نماندی که بگویم به تو در باره ی قلبم

به هوایت دل و جانم همه شب در تب و ماتم
چه کنم دست خودم نیست تویی پاره ی قلبم

همه جا فکر و خیالت به سرم هست و ندانی
که من آواره ی این عشقم و آواره ی قلبم

تو نوای خوش عشقی ٬ ز تو خوش تر نشنیدم
شده آهنگ فراقت غمِ همواره ی قلبم

به تو وابسته شدن بود اگر جرم و گناهی
غم هجران تو جانا شده کفاره ی قلبم


#یکتاعرفانی

ای ضعف، ز جسمِ لاغرم نگذشتی
و ای ناله، ز چاکِ جگرم نگذشتی

عمری‌ست گدازِ دل به دامن دارم
ای گریه، تو نیز از سرم نگذشتی

#بیدل_دهلوی

دفتری آورده ام از جان و دل وصفت کنم
گر قلم یاری کند سلطانِ دل وصفت کنم

واژه ها جاری شده از نوک خامه آتشین
تا به توصیف تو ای جانان دل وصفت کنم

تا قلم گیرم به دستم ذهن غوغا می کند
بسکه شیدای توام سامانِ دل وصفت کنم

هر کلامی من نویسم وصف چشمان گلت
میشوم‌مست از شمیمش خان دل وصفت کنم

یادی از من کن دل بی طاقتم عاصی شده
چونکه میخواهد تو را ریحان دل وصفت کنم

مه لقا مه پاره ای که نور چشمان منی
جان به راهت میدهم دلبان دل وصفت کنم

چون پَر کاهی بر آبم، آبم از سر رد شده
باز می خواهم ز نو مرجان دل وصفت کنم

زندگانی پوچ و بی معناست بی تو نازلو
خواهشن با من بمان مهمان دل وصفت کنم

عاشقم من آنچنان میخواهمت از عمق جان
تا به اشعارم در این دیوان دل وصفت کنم

#کریم‌زاده

دوست دارم تا کنم رویت زیارت بیشتر
لای گیسوی تو باشم در اسارت بیشتر

غنچه ی لبهات گر چه بوسه بارانم کند
می شوم درگیر چشمان خمارت بیشتر

#حسین_جعفری

‍ گفتم که موجی سرکشم گفتی که دریا مال تو
گفتم که خوابی مبهمم گفتی که رویا مال تو

گفتم ندارم شاخه ای در باغ سبز آرزو
گفتی گلستان می شوم، ریحان و مینا مال تو

گفتم شقایق میشوم تا خانه در خاکت کنم
گفتی که دشتت میشوم آغوش صحرا مال تو

گفتم که مهتابی نشد در آسمانم جلوه گر
گفتی که ماهت میشوم، طاق ثریا مال تو

گفتم که زندانی شدم در دست شبهای سیاه
گفتی که صبح روشنم، دستان فردا مال تو

گفتم که بی کاشانه ام، راهم بده بر قلب خود
گفتی که قلبم کوچک است، پس کُل دنیا مال تو


#مریم_حاج_علیان

سینه ام این روزها بوی شقایق میدهد
داغ از نوعی که من دیدم تو را دق میدهد

او که اخمت را گرفت و خنده تقدیم تو کرد
آه را می گیرد از من جاش هق هق میدهد

#کاظم_بهمنی

یک بار بگذر با نگاهی از کنارم
تا شعر را در دفترم از سر بگیرم

جنس نفسهات از گل سرخ است، باید
از آن، گلابی چون گل قمصر بگیرم

با هر ترنم مست می داری دلم را
تصمیم دارم از لبت ساغر بگیرم

با نور ماهت برکه ام را نقره ای کن
تا بار دیگر رنگ نیلوفر بگیرم

در سرزمین قلب تو پا می نهم تا
با فتح آن احساس اسکندر بگیرم

تبنامه هایم را بخوان، بارانی ام کن
وقت است جانی این دَم آخر بگیرم

#مهناز_محمودی

تـوبـه کـردم کـه قلم دسـت نگیرم!! اما

هاتفی گفت: کـه این بیت شنیدن دارد!


و خداخواست کـه یعقوب نبیند یک عمر

شهــرِ بـی یـار مگـر ارزشِ دیـدن دارد.؟

#استاد_شهریار

خدا یک شب تو را درسینه‌ی من زاد،باور کن
یقینی در گمان پیچید و دستم داد ، باور کن

تو مثل هرچه هستی دردرون من نمی‌گنجی
مرا ویرانه کردی خانه‌ات آباد ! باور کن

اگرچه بر دلم بارید طوفانِ عظیمِ شک
پلی بین دل ما بود از پولاد ، باور کن

نمی‌فهمم زبان واژه‌های آتشینت را
رهایی مثل یک آشوب ، یک فریاد ، باور کن

تو از نسل عقیم گریه‌های رفته از یادی
که تنهایی تو را در چشم‌هایم زاد،باور کن ...

#عبدالجبار_کاکایی‌