واژه واژه میسرایم شعری از درد فراق

بیت بیتش بوی دیدار تو با یک اشتیاق

#محمد_معلم

جز دیدن روی تو مرا رای دگر نیست

جز وصل توام هیچ تمنای دگر نیست

این چشم جهان بین مرا در همه عالم

جز بر سر کویت تماشای دگر نیست

#عراقی

گل شوی در باغ عشقم باغبانت می شوم

در کویر داغ و سوزان سایبانت می شوم

رخ نمایی برمن عاشق میان گل رخان

عمر نوحی را بگیرم جاودانت می شوم

#علی_نوری

گر دریائی ماهی دریای توام

ور صحرائی آهوی صحرای توام

در من می‌دم بندهٔ دمهای توام

سرنای تو سرنای تو سرنای توام

#‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌مولانا

تو مرا جان و جهانی چه کنم جان و جهان را

تو مرا گنج روانی چه کنم سود و زیان را

ز تو هر ذره جهانی ز تو هر قطره چو جانی

چوزتو یافت نشانی چه کند نام ونشان را

#حضرت_مولانا

شبم را کرده ای روشن تو با نور نگاه خود

تو آن ماهی که هر شب می درخشی توی اقبالم

و من خوشبختم از اینکه تو را دارم کنار خویش

از اینکه حضرت عشق منی بر خویش می بالم

#امیر_عباس_خالق_وردی‌‌

در کــنـار ســـاحل دریـــا مـــرا هـــم یــاد کــن
روی امــواج و تلاطـــم هــا مــرا هــم یـاد کن

تـــوی جنــگل هــای گــیلان، پیش آهوهای ناز
همـــصدا شـــو با قــناری ها مــرا هــم یــاد کن

جــاده ی چالوس اگـر رفـتی فقــط لــذت ببــر
بیــن آن پــیچ و خَمــش، آنجــا مرا هم یاد کن

آمــل و ســاری و رشــت و بــابل و دریــاکــنار
در هـــوای تالــــش زیبـــا مــــرا هــــم یــاد کن

بـاغ گــرگان را ببیــن و بــوی گــل ها را بفــهم
در میــان دشــتی از گلــها مـــرا هـــم یــاد کـن

کلبه ای چوبی و یک فنجان چای و حال خوب
هــی بخــند و آن ســـر دنــیا مـرا هــم یاد کــن

روزها را بگــذران، فــردای خــود را شــاد باش
بــاوفــا امـــروز و یــا فــردا مــرا هــم یــاد کن

ایــن سفــر زیبــاترین رؤیــای هـر ایرانی است
بــا همیــن رؤیــا شــدم تــنها مــرا هــم یاد کن

#ســـــــﮫ,̺̺یـــل

در خیالم با تو هستم هر زمان هر مڪان

گرچه دورے از برم اے دلبر شیرین زبان

میڪنم مهمان تو را بر دیدگانم صبح و شام

ڪنج قلبم خانه دارے تا ابد آرام جان

#سیده_بانو

براے شعــر گفتنـم ، تو بهترین بهــانہ اے

دلیــل مــاندگارے ، هــر غــزل و ترانہ اے

بخوان بہ لحن عاشقے ، دلم گرفتہ از غمی

غمــم ز دل نمے رود ، مگر بہ عاشقانہ ای

بیا بہ خانہ ے دلم ، ڪہ غرق بے پناهے ام

دلم پر از امید ڪن ، بہ جلوہ ے شبانہ ای

درون خلوت دلم ، ببین جوان و پر تپش

میان سینہ مـے وزد ، طنین عاشقانہ ای

طلـوع ڪردہ چشـم تو بہ ساحل نگاہ من

و جلوہ هاے مهر تو ، رسیدہ هر ڪرانہ اے

شڪفتـہ شـد گل وفا ، بہ شورہ زار باورم

و بذر مهـر در دلــم ، دوبارہ زد جوانہ ای

شڪوہ رقـص واژہ را ، درون دفترم ببین

تو در غزل نشستہ اے ، عزیز جاودانہ اے .

#شهناز_صمدے

غصہ ها از دل دیوانـــہ جــدا بــود ایڪاش

عشق و مستے همہ اندیشہ ے ما بود ایڪاش

گوشہ اے با دل خـوش دورتر از مــردم شهر

ڪلبه آب بود و تو بودی وصفـا بود ایکاش

#اسماعیل_حاج_علیان

از تو دل برنکنم تا دل و جانم باشد

می‌برم جور تو تا وسع و توانم باشد

گر نوازی چه سعادت به از این خواهم یافت

ور کشی زار چه دولت به از آنم باشد

چون مرا عشق تو از هر چه جهان بازاستد

چه غم از سرزنش هر که جهانم باشد

تیغ قهر ار تو زنی قوت روحم گردد

جام زهر ار تو دهی قوت روانم باشد

در قیامت چو سر از خاک لحد بردارم

گرد سودای تو بر دامن جانم باشد

#سعدی

گرتوآیی در خیالم، دل شود کاشانه ات

جام دیدارت بنوشم،قلب من، میخانه ات

آسمان را خانه سازم تا شوی مهمان من

ماه را درخانه آرم،جان شود دلداده ات

#نظافتیان

ترا جانم صدا کردم، ولیکن برتر ازجانی
مگرجان بی‌تومیمانددراین تندیس انسانی

نشایدگفت مه رویی کہ تووالاتر از ماهی
فروزانترزِخورشیدی وگرمابخش ورخشانی

مرااعجازلبهایت،کند واقف بدین معنی
کہ آن یُحیي کہ میگفتندومیگویندتو آنی

دوچشمان‌سیہ‌پوشت نہ‌تنها غارت‌جان کرد
کہ بعدازدیدنش درمن نمانده دین وایمانی

پریشان شددل زارم زعطروبوی آغوشت
پریشانترشودآندم کہ گیسو را بیَفشانی

توراخالق برای خود گمانم خلقتت کرده
و یانہ اینکہ توخالق،بہ‌هرربّی ‌وسبحانی

نمیدانم چه میگویم کلامم کفرمطلق شد
دلیل کفرمن هستی و بانی هر عصیانی

نباید کرد توصیفت میان شعرها اما
قلم جزگفتن وصفت، نیاردهیچ عنوانی

بہ‌هرصفرجنون‌انگیزطلب‌میدارمت جانم
توراجانم صداکردم، ولیکن برتر ازجانی

#حسین_فروتن

امشب نفس منی ، غزلخوانم باش

چون ماه به پشت ابر ، پنهانم باش

من؛آینه؛ شب؛کویر؛احساس؛غروب

بین همه واژه ها تو مهمانم باش..

#فریاد_فیروزی

تمام واژه های من به شورعشق،ترانه شد
وَ نام تو به روی لب سرود عاشقانه شد

به انتظار ماه تو نشسته ام به پُشت شب
بیا امید شب شکن دلم پُر از بهانه شد

به زیر هر قدم کنم نظاره ای به رد خود
که اشک دیدگان من به هرقدم جوانه شد

نگاه پاک روشنت نگاه با صفای عشق
نگاه من به حُرمتت عظیم و بیکرانه شد

تو ناخدای قلبمی و ساحلی به موج دل
وَ رود چشم عاشقم به سمت تو روانه شد

نگین عشق و شادیت به تاج من جلا دهد
سرای قصر خالی ام به گوهرت خزانه شد

#محمد امیری