یه حالتی دارم
انگار غمگینم
ولی نمی‌تونم جلوی لبخندمو بگیرم.
به قول عزیزی، انقَدَر غمگین بوده‌ام که لبخند هایم‌ بلااستفاده مانده و حالا بی‌جهت خرج می‌شود.
این حالتو دوست دارم.
اینکه آرومم و سینه‌ام اندوه‌باره ولی برای کوچیک ترین چیز‌ها لبخند میزنم و یادم نمیاد از چه جهت غم دارم.
-‌سخنان یک درون‌گرا.

بی‌صبرانه‌منتظر‌پاییزم:)...

•🙂‍↔️🤌🏽📸•

کاش میتونستم دختر کوچولوی درونمو ببینم و بهش بگم خیلی دوسـت دارم و ممنونم ازت که داری تحمل میکنی و صداتم درنمیاد،بهت قول میدم یروز همه چیزو درست میکنم تو الان فقط گریه نکن جان مادرت...

اگه‌ورژن‌پر‌حرف‌منو‌دیدین‌بدونین‌واقعاً‌دوستون‌دارم.

کاش‌در‌کنار‌‌رایگان‌بودن‌مترو
مام‌ضد‌تعریقم‌رایگان‌میکردن‌
هموطن‌حموم‌برو‌افرین...

شب.‌همین‌کافیِ‌برای‌ترکیدن‌بغض . .

فشار زندگی؟ نه بابا خوبم:)

‏دلم یه خوشحالی بی اندازه میخواد. مثل وقتی که یه چیزی رو که مدت ها میخواستی به دست آوردی، مثل شبی‌ که فرداش میخواستی بری مسافرت و از خوشحالی خوابت نمی‌برد، مثل وقتی که یه خبری که مدت‌ها بود منتظرش بودی رو شنیدی.

از‌‌لحاظ‌روحی‌به‌یک‌بغل‌بزرگ‌احتیاج‌دارم؛
به‌شنیده‌شدن‌صدای‌محکم‌و‌مطمئنی‌که‌بی‌انتظار وبدون‌منت‌بهم‌بگه‌درست‌می‌شه،‌درستش‌می‌کنیم،‌نترس،‌اضطراب‌نداشته‌باش،‌همه‌چی‌خوب‌می‌شه، من‌کنارتم،‌مواظبتم،‌حواسم‌بهت‌هست، کمکت‌می‌کنم،‌هواتو‌دارم.‌خوب‌می‌شی:)

••🧠📸••

روز‌اونی‌‌که‌‌از‌همه‌عکس‌میگیره‌‌ولی‌
هیچ‌وقت‌کسی‌‌نیست‌ازش‌بگیره‌مبارک:)

مترو سوارها معتقدن که "دم در حلوا میدن"؛
خب برو اونورتر بزار ماعم سوار شیم هم‌وطن.

‏جز مامان بابات هیچکی دوستت نداره:)