ستا سترګو ته مي لپو کي رانجه راوړي دي
ما ګــله په بټــوه کي ســــتا باڼه راوړي دي

ډاډه دي يـــم پر نوم زه اي حــسينه منوره
روضي ته ما د اوښـــکو ميلمانه راوړي دي

عجیبه ده يو قبر باندی داسي وه ليکــــلي
زه هم وم مسلمان خو ما نن څه راوړي دي

يخ ژمي دی او واوري راوريــږي دزړه سره
له ځان ســـره مي ګله ښه ساړه راوړي دي

تکه توره شپه او ستا تصویر ته ګورم زه هم
بل څنګ کي مي يادونه بيا زاړه راوړي دي

غزل مــي دخپل زړه په وينو وليکه شاعره
کوچی زړګيه مـــــا لانده ليــــمه راوړي دي

خوږو ملګرو دازما نوی چينل دی دلته به تاسو ته نوي اشعار نشر کيږي

ستاسو ورور کوچی زړګی 🍂

زه هم لکه دستړي فلسطين په شانتي وران يم
تـــــــه هــم لکه عرب زما هيڅ نه کوي پوښتنه

چـــي کــله تا راوکتــــل ډيــر لـــري ولويــــدمه
سم دم دي پرما وکړله د ډرون په شان چاودنـه

زه هم لکه ودان افغانـــــستان غوندي زړګکــــه
جانان مي کــړي ورو ورو زما د زخم درمـــــلنه

درانه يو پښـــتانه يو يو مو قــوم يــو ملت ده
نور کاش په اتفاق شـــو ورکه‌ کړو د نفرت ونه

چي کله زه در ياد شومه موبايل ته دي ورشه
کوه پر خپل واټساب ماته مسيجي کله کلــــه

کوچی زړګیه دا درسره قــول کوم ګــــــــوره
ګنډم به دي هر زخم زه د زلفو په تار ګــــــــله

څومره درانـــــه درانه غـــمونه په زړګي مـاتوي
څوک انځورونه سوځوي او څوک بنګړي ماتوي

دورځي کار دشپي بيا ستا خـــواږه يادونه ياره
کله چي راشي بيا مي ټـــــوله زندګـــي ماتوي

ستا دتلو بعد ياره يــوه کيسه هم خوند نه کوي
تـه بيــرتــه راشــه مــا غمــونــه ليـــوني ماتوي

ته مانه هير نه يي خو زه دي اوس هير کړی يمه
ستا ناځــــواني زما دګل پشــــان ځواني ماتوي

زه چي کوشش وکـړم چي تا له خــياله وباسمه
خو مخ ته راشي بيا مــي ټوله بي وسي ماتوي

خدايه دا يـــو جانان لرمه چي کوچی زړګی دی
که څه پرې وسو بيا مي سم دم جدايي ماتوي

اي د خوږو سترګو جانانه
په ما يي ګرانه درپسي سلګی وهمه