_

اعضای چنل نوسان پیدا کرده
یا باید پنج نفر بیارین
یا پنج نفر بدیم بیرون😂🧑‍🦯

مرا عجیب نیاز به فریاد است!
و آنچه عجیب تر است سکوتیست که در این هیاهو واژه را گدایی میکند!
در سرم دیوان ها نهفته اما قلمم عاری از شور است!
سکوت را به چه ترجیح داده ام، نمیدانم!
کلمات عزا گرفته اند و هیچ جوره به رقص نمی آیند!
سراسیمه روی کاغذ ریسه میروم تا صدایی را به واژه ای سرکوب کنم...
نمی شود!
مرا درد فریاد است، اما دهانم مهر شده...
چه کسی حالم را در آشوب بی کسی خواهد پرسید!
وقتی واژگانت دیگر از سر به دست جاری نشوند!
میشوی خانه خراب حرفهایت و آواره ی فریادت!
آری، مرا درد فریاد است، اما دهانم مهر شده..

●|مهدوی

تا هفته دیگه تنهاتون میزارم...🧑‍🦯

و بانو مهدوی باز با قلمشون غوغا به پا کرده

بانو قلمم مدتهاست تنهام گذاشته
هر چی دارم
از زمانی دارم که عجیب قلم با ساز من سازگار بود..

روز میشه این شب بانوی خوش قلمم✨

برا منم ماژیک فسفری

پس زخم هایمان چه !؟ ...

مدتهاست که نور از آنجا هم نمی آید...

سبز نمیشود،
باغی که تو از آن گذر نکرده باشی!

●|مهدوی

گَشتَم پِی تو و نبود اثری . . .
من مُردَم ازین همه دَر به‌ دَری :) 💔🕊

میرُم حالا که تُو دُوسُم نِداری :) ...

دل ِ تو سَر به هَوا
دل ِمن خاک به سَر : )

قِصّه از غُصّه شروع شد . . .

زبان عاشقان چشم است ...

زین پس کمی متن بیشتر خواهم نوشت...
و با نگاهتان به اشتراک خواهم گذاشت.

فرهادِ قصه هایم شده
آنکه مجنون وار عشق می ورزد!
شاملویِ روزگارم است
شده است ارغوانم!
و بدان جانا من لیلی میشوم از برای غصه هایت؛
میشوم شیرینِ تمام قصه هایت!
آیدا میشوم برای رسواییِ غزل هایت‌،
و قول میدهم ابتهاج وار همدم ارغوان بمانم!
ما وسعت یافته ایم در تمام داستان ها!

●|مهدوی

به کوتاه نویسی هایم دل نبندید،
من هنوز همان طومارم!
گاه سرشار از حرفم اما دریغ از سخن!
اسیر سُلوکم، دیگر نمیتوانم منظور حرفهایم را به دیگران بفهمانم!
آری من هنوز همان طومارم که خو کرده است به چند جمله و شده تسلیم دو خط شعر!
از جسم خود گریزانم و از این روح بیزار!
میانِ هیچ ماندم، و این آدمها مرا باز به هیچِ دیگر فرا می خوانند!


●|مهدوی

پی من نگرد.
من زیره پلکاتم،
نه میتونی پیدام کنی
نه میتونی ازم فرار کنی!