برا زیارتت کجا بیام مادر ؟!

و فرا می رسد شب هایی که در بستر کاغذ از دامن گسترده واژگان چند کلمه بیش نمی ماند..
که همان چند کلمه هم برای توصیف حال تو زیاد است...
من خوب نیستم!
و این سه واژه بعید است مفهوم پیچیده ای داشته باشد!
بگذار به خواب بروم در روی کاغذ هایم..
من هنوز به خوابی خوش فارغ از کابوس هایم ایمان دارم!


#مهدوی

اما شاید بتوان راهی یافت
خیابانی خلوت
با بن بستی سرسبز
و خیالی آسوده
تا صبح راه به آن یافت
به راستی قلم میتواند معجزه کند
آنقدر که دلیلی برای ارامش و رهایی از قید و بند های شبی که دلتنگی و تنهایی را تحمیل می کند
گاهی، تنها واژگان مشکی پوش می توانند غم و تازیکی شب را بشکنندو ما را به صبح و هم آغوشی افتاب برسانند...

#سفیر

هربار تزریق امید میکنند بر واژگان مرده ام!
ایمان دارم به واژه ی سپید که پس از سیاهی آمده...
این روزگار هم به سر می‌رسد..
به انتظار صبح مینشینم‌..

چند جمعه گذشتی ز ِ خوابت ؟!

دوست دارم ...

چون تو حسین‌ی عزیز دلم :) ...

سر ِ زینب به سلامت
سر ِ نوکر به درک .

اگه قراره قلب ما سقوط کنه ...
مطمئن باش قبلش پیکر ما متلاشی شده !

گوشتان را بخراشید

ما که سوختیم ...
بیشتر میسوختیم خوب فدای سرتون ...
شما و برادر زادتونم روش :)

کاش گمنام بودید عین مادر ... 💔

حسین جان چه بگویم که رو سیاه ترینم ...
که من نرفتم و زینب ِ تو رفته به اسارت 💔

مادر ... ؟!

بیا برات چایی بریزم ...
بعد حرف بزنیم و گریه کنیم :)

من فقط یکم موهام سوخته ... همین :)