تو مرا آزردی که خود کوچ کنم از شهرت 💔

گاه احساس میکنم سهراب به ریشم میخندد!
نیم نگاهی به فرمول های از هم گسیخته می اندازد و باز بیشتر میخندد!
نمی دانم شاید هم زیر لب گله میکند...
گله میکند از آبی که مدتهاست گِل کردم!
شاید هم از دفتر خاک خورده اش گله میکند...
چه به جان این کلمات آورده، فرمول های از هم گسیخته...🌱💚

بعد از هزار مرتبه خواهش ، دم ِوداع
چیزی نداشتم که بگویم ... :)
گریستم !

آدم های اشتباه در زمان های درست ،
آدم های درست در زمان های اشتباه ...

د نخند دیگه سهراب!

جَمْعیَّت ِ اطراف ِ مَرا یار مَپِنْدار ...
یَعقوبْ غَریبْ است میان ِ پِسَرانَش :)

...

ماییم و سینه ای در آن ماجرای ِ توست ... 🩻🫀

پاییزهایِ زیادی تورا به من بدهکار است!

چشم وا کردی و دنیای ِ علی زیبا شد :) 💚✨
باز تکرار همان سوره اعطینا شد ...

دو فنجان چای اما یک نفر بودی چه میکردی؟

خطاب به من گفت:
نوشته هات حس و حالته!
توصیه میکنم بهت
با زنده ها زندگی کن از مرده ها پند بگیر!


و من نیز گفتمش:

زنده ها مگر زندگی میکنند؟
این مرده ها هستند که به اوج رسیده اند‌.
عاشق شده اند
و دلدادگی کردند!
زنده ها فقط نفس می‌کشند جانم‌...
این مرده ها برایم گنجینه ها گذاشته اند
آنقدر زیاد که وقت نکنم سری به زنده ها بزنم...

و او نیز این چنین پاسخ داد..


گنجینه است اگر،چرا تو را به قفس کشانده ؟
نان و آبت را هم کرده افسردگی
زنده داریم تا زنده
زنده ای که زندگی می کند و امید در رگ هایش جریان دارد
و زنده ای داریم مرده است و فقط حرکت می کند
با اولی بگرد مطمئن باش با زنده ها زندگی کردن از تو اسطوره می سازد
با زندگی همین زنده ها بنویس که شاهکار خلق می شود
گذشتگان تقلب می دهند و جمله های تکراری می سازند
کشف کن خلق کن و زندگی کن

نصیحت می‌کند مرا...

کی درست میگه به نظرتون؟

تا تعبیر آدمی چ باشد از زندگی

شیرینی لبخند یا نفس کشیدن
جنگیدن یا سکوت وتنهایی
همه ی اینها در دایره ی زندگی می چرخند حتی مرگ...
شاید زندگی همان یک آه یا درد باشد حتی
گاهی با کنار همه هستی و بی همه زندگی می کنی
و گاهی نفس می کشد آدمی و میان قبرستان واژه هایش...
همه و همه را می توان زندگی نامید
اما، شاید تنها فقط یک لحظه می توان آنرا چشید...

س، فیر

همیشه عالی ایفا میکنید...

هر که از عشق تو پرسيد
به او گفتم شـُكر
پیش مردم گله از یار ؟!
همینم مانده‌ست ... :)