تو بودی و گودال و ریگ و تَنَت زیر نیزه ... 💔

باشه باوفا باز راهَم نَده ...
امّا جون ِ تو من حالَم بَده :)

این روزا همش پریشونم کربلا :) ...

از ته دل یه دعا واسه تشویش من میکنید ؟!

جمله ها قدیمی نمی‌شوند
و همینطور واژگان کهنه!
اصلا تا باران ببارد بساطمان این است که با قلم ریسه بروم!
و درست مثل باران ببارم روی دفتر!

آشوب ِ جهان و جنگ ِ دنیا به کنار ...
بحران ِ ندیدن ِ تورا من چه کنم ؟! :)

کاش یکی بود همین الان سرمو میذاشتم رو شونش و میخوابیدم ...

گفته بودم بی تو میمیرد دلم اما نَمُرد ...
زنده ماند ، آری ! ولی دیگر برایم دِل نَشُد :)💔

یک ضربه روزگار ِ علی را سیاه کرد ...

باران بارید و تو سرمشق شدی!
نمی دانم شاید دل همه را زده ام با این مضمون های بارانی!
اما باران عجیب تو را در من زنده میکند!
می بارد و به من نیز شوق باریدن میدهد‌‌...
میشوم ابر و با رعد قلم تو را می بارم روی دفتر!
بالله که در فراقِ تو ابر شدن هم کفایت نمی کند!

●|مهدوی

بغض جانکاه است
هنگام ِ تماشا بیشتر :)💔

بس حلقه زدم بر در و حرفی نشنیدم
من هیچ کسم یا که در این خانه کسی نیست ؟!

عاقل تر از آنم که دیوانه نباشم!

میدانی؛
گاه زندگی در سکوت نعره می‌زند!
با نام تلنگر، تله می اندازد به آرزوهایت!
وقتی نمیدانی کجا ایستادی
و مقصدت کجاست...
زندگی هم هی دورت می‌زند!
راست می‌گفت که زنده بودن ما خودش معجزه است!
زندگی قدرتی فراتر از خودش فرا می‌خواند..
کافیست ضعیف جلوه دهی، آنگاه در اسارت روزگارش میمانی!
زندگی قدرتی فراتر از خودش می‌طلبد....

یک نظر دیدم و تاوان دو عالم دادم ...

تو مرا آزردی که خود کوچ کنم از شهرت 💔

گاه احساس میکنم سهراب به ریشم میخندد!
نیم نگاهی به فرمول های از هم گسیخته می اندازد و باز بیشتر میخندد!
نمی دانم شاید هم زیر لب گله میکند...
گله میکند از آبی که مدتهاست گِل کردم!
شاید هم از دفتر خاک خورده اش گله میکند...
چه به جان این کلمات آورده، فرمول های از هم گسیخته...🌱💚