نهنگی دید مرگش را اما دل به ساحل زد
من از پایان خود آگاهم اما دوست دارم ...

بعضی وقتا دوست دارم از اتفاقات دنیا جدا شم و بگم به من ربط نداره و برم پی کارای سطحی دنیوی ، و آرامش داشته باشم(که قطعا آرامشش کوتاه مدت و کاذبه :)
ولی واقعا من جدا نیستم و اتفاقات دنیا بخش مهمی از زندگیم هست چون باید تلاش کنم تا موثر باشم ❤️‍🩹
واسم دعا کنید ...

هنوزم بی هوا وقتی اون لحظه ها تورو یادم میاد ،
نفسم میگیره ....
اون همه خاطره سخته یادم بره تو ،
تو به خوابم میای شب ازینجا میره  ...

میخوام فقط یه بار ِ دیگه اون کسی که ...
دلواپسی هام و نفهمید و
ببینم :)

من قلبم برا بارون لک زده ،
دیدم کربلا بارون اومده :)

دختر ناز کشیدن میخواهد
اصلا در ظرافتش نمی‌گنجد بخواهد ناز بکشد
او فقط آموخته چطور ناز کند..
دلش میخواهد سوژه ی عاشقانه ها بشود
نه از معشوق آن هم هجرانش را سرمشق کند...
رک‌ بگویم
دختر می‌خواهد عاشقش بشوند!
امان از آن روز که این چرخه برخلاف بچرخد..
حالِ دختر آشفته و سرگردان که عاشق شده را که میفهمد؟

●|مهدوی

●|مهدوی

حس میکنم هیچ کس واقعانی دوستم نداره ،
و بیشتر ِ درد اینجاست که حسم کاملا درست و واقعیه !! :)

گر دلت از ظلمت ِدنیا گرفته صبر کن
ماه در آغوش ِتاریکی نمایان می شود …!

سختش نکنید!
غم پیچیده نیست..
مختصر بگویم مدتهاست که بین غمهایم می‌رقصم!
بی هیچ واژه ی سختی!

کاش قبل از اینکه درس زیست مان را قوی کنیم کمی روی زیستنِ مان کار کنیم!

من غبت عني ،و انا ،صدقني
مرایة مکسورة و جرح یعکس جرح ... :)

از وقتی که رفتی ...
باورم کن که شبیه  آینه‌ای
شکسته شدم که یک غم را
چند غم نشان می‌دهم ...💔

خنده بر لب میزَنَم تا کَس نداند راز ِ من
وَرنه این دنیا که ما دیدیم ، خندیدن نداشت :)

آتیش ِ خونمون ...
چقد هیزم ریختن پیش خونمون ...
یعنی بازم اینجا میشه خونمون ؟!
آتیش ِ خونمون ‌... 💔

مرا تا پرواز پرستوها
تا نبض واژه ها
مرا تا بهار
در گذر از بغض خزان راهی نیست!
مرا تا اوج
در پیِ موج دریای گیسوانت!
مرا تا خنده ی گل
و لبخند طلوع راهی نیست...
آری مرا تا تو راهی نمانده
فقط قدمی جلوتر بیا!

●|مهدوی

حق بده شبا با گریه با تو صحبت کنم 💔:)

اذا سألوك عن غزة :
" قل لهم بها شهيد ،
يسعفه شهيد ،
ويصوره شهيد ،
ويودعه شهيد ،
و يصلي عليه شهيد ..."

بارها گفتی که تورا توصیف کنم!
نه جانم، از من این را نخواه!
باور کن مردم چشمانشان بد شور است و بخیلِ عشق اند!
میترسم بر زیبایی ات دخیل شوند و تورا از من دریغ کنند.
جانم، بگذار تا ابد از هجران و فراقت عجز کنم با قلمم!
این طور آدمها کمتر دلشان هوای عاشقی میکند!

●|مهدوی