به خیالی که قرار است بیاید دم صبح،
شده از فکر کسی چشم به هم نگذاری؟

خون دل میخوریم !
و شب ها کابوس هارا، راهی خوابمان میکنیم !
آری این بود خوردن و خوابیدنمان !

#مهدوی

زندگی مارا جا افتاده کرد ،
آری تا آمدیم کمر راست کنیم در "جا" افتادیم!

#مهدوی

امسال هم گذشت، کمی پیرتر شدم
از دیدنِ جهان شما سیرتر شدم

هر قدر شاخه‌شاخه رسیدم به آسمان
در خاک ریشه‌ریشه زمین‌گیرتر شدم

گفتی به عکس‌های جوانی نگاه کن
دیدم رفیق... دیدم و دلگیرتر شدم

رودم که در مسیر سراشیب زندگی
در پرتگاه عشق سرازیرتر شدم

فرقی نداشت بود و نبودم برای تو
امسال هم گذشت و کمی پیرتر شدم

#مجید_ترکابادی

شادند جهانیان به نوروز و به عید
عید من و نوروز من امروز تویی

حضرت مولانا

از جان و دل اگر چه تو را دوست دارمت...
ناچار می روم، به خدا می سپارمت!

هرچند واقعیت تو سهم من نشد...
در خواب ها به سینه ی خود می‌فشارمت

شب ها کنار خاطره و جای خالیت...
اصلا تو بگو! چگونه عزیزم، نبارمت

فرهادوار گرچه نشد جان دهم ولی...
با تیشه روی هر غزلی می نگارمت

هرگز نشد که سهم دل ساده ام شوی
یک عمر گرچه ثروت خود می شمارت

گل می کُنی دوباره ولی در دلی جدید...
ای بذری امیدی که نمی شد بکارمت

#طاهره_اباذری_هریس

🦋

آنچه روزی در تنم، دل داشت نام
بس که سختی دید، امروز آهن است


#پروین_اعتصامی

سردرد، سرگیجه، سرما، سحرگاهانِ بی عشق، سودا، سراب و سرشار بودن از درد؛
هفت سینِ امسالم است...

درخت شکوفه زد و آمد، بهاری دیگر
سالی رفت و میگذرد بسان آن، سالی دیگر!
از یار من طلب کردم دیدارش را، بارِ دیگر
دیدارش بخواستم اما نه با، یارِ دیگر!

#مهدوی

اونایی که نوشته مهدیه
لایک کنید

همون‌قدر که اول‌مهر بوی‌مدرسه نمی‌اومد ،
و همون‌قدر که دهه‌فجر بوی گل سوسن و یاسمن نمی‌اومد ،
به همون اندازه الان بوی عید نمیاد.

کاش بعد نبودنت عمرم به اندازه ساعت های باقی مانده برای ورود به سال جدید بود!




#نرجس

مو که می دونِستُم دوسُم نِداشت
ولی دوست نِداشتَنِشُم بِرام قِشنگ بود
قِشنگی عشق اینجاست که بِراش زخم بخوری و قلبت مث پازل تیکه تیکه رِ
#نرجس

به وقت تنهایی!
به وقت شب های نگذشته و روز های نیامده
به وقت امشبی که صبحش نو بهار است !
#نرجس

هم نوای نفس هایت این لحظه را به سر می کنم!
مگر سال نو رسیده را با هم به سر کنیم
دعای ثانیه های آخرم تو می شوی و
سین سفره هفت سینم، اسمت !

🪻🪻🪻🪻🪻🪻
#نرجس

سال نو مبارک

‌‌
این دنیا پر از آدم‌های بدی است، که هیچگاه چوبِ بدی‌شان را نخوردند. پر از آدم‌های شریف و سالمی است، که زندگی دردبار و تلخی را از سر گذراندند و در اعماق تاریخ دفن شدند. چه بی‌گناهانی که تا پای دار رفتند، از آن آویزان شدند و هیچکس در صحنه‌ی واقعه، برای کمک طرفشان ندوید. زندگی عدالت ندارد. دنیا عدالت ندارد و عدالت را نمی‌فهمد. اینکه به طریقی، نوعی "دادگریِ خودکار" را به آن نسبت بدهیم، متاسفانه دروغ است. برای تحقق عدالت نسبی، ما _ خود ما _ باید دست به "عمل" بزنیم، و تنها همین.

‌