هرچه در پی اش بدوی از تو می‌گریزد
آرام که بگیری، می‌آید.

توی اون شب،درحالی که باد پیکرم رو آغوش گرفته بود و شکننده ترین وجودیت دنیا قلبم نام داشت، تنها کسی که از پشت پنجره داشت به سر خوردن اشکا از روی گونه هام نگاه میکرد و به حرفام با اون گوش های تیزش توجه میکرد گربه ام بود.