Who's ready for December 3?

A kiss, a touch, a song that made me cry
The drugs I've done, they never got me higher
Than the first time we met

While I'm melting in the rain
Deep in pain, she is so far
Will we ever meet again
As friends, after so long?

فردی درونم نشسته و فریاد می‌کشد تا از آنها دور شوم.
دور شوم و بروم جایی که سکوت آنجا حکمفرماست.
دنیایی که در آن میزیستم در حال فریاد کشیدن است، دیوار هایش بر سرم آوار شده‌اند، آجر هایش درد تنم را زنده کرده‌اند و مرا به گذشته برده‌اند.. اتفاقات و افکار گذشته.
هر فکر در سرم مرا بیشتر به سمت پرتگاه هل می‌دهد..
انقدر نزدیک شده‌ام که صدایی در سرم فریاد می‌زند، یعنی بپرم؟
اصلا توان پریدن را دارم؟ پریدن خوشحالم میکند؟
مرگ نجاتم می‌دهد؟
هیچکدوم از سوال ها سرانجامی ندارد چون نمی‌دانم داستان من دقیقا کجا تمام خواهد شد و من کجا خواهم پرید.. اصلا پریدن پایان داستان خواهد بود یا شروع؟
پریدنم شروع یک شجاعت است یا پایان یک ترس؟
اما این‌بار بی‌تردید خواهم پرید...