از اون حس متنفرم که چیزی رو میبینی و قلبت میشکنه ولی باید همونجا بشینی و وانمود کنی که اصلا واست مهم نیست.

دلم یجایی رو میخواد دور از همه بتونم راحت گریه کنم ، داد بزنم ، سکوت کنم ، با صدای بلند آهنگ گوش بدم و و و

حس میکنم ترشیدم😐

همه شوهر کردن 😐

قلبم درد می‌کنه 💔

جمله اوکی تقصیر منه، یه جمله ساده نیست ته خستگی و بریدن یه آدمه.

من عاشقِ سؤال‌هایِ کوچیکم،
سؤال‌هایِ بی‌اهمیت.
صبحونه چی خوردی؟
صبح کِی پاشدی؟
داری چیکار می‌کنی؟

اصلاً یک مرحله‌یِ دیگه‌ای از دوست داشتنه...

با من از معرفت حرف نزن...
من به کسایی محبت کردم که اگه مجانی
میفروختنشون، کسی نگاهشونم نمیکرد...

‏به زندگیم که نگاه میکنم
میبینم کتابا سریالا خیابونا موزیکا نجاتم دادن
آدم ها؟ نه ، هیچوقت :)

شما معمولا حس ناکافی بودن رو از کسی میگیرید که از سرش هم زیادید..

00:00

+1

دوسِت داشتم، وقتی حواست نبود.

‏خیلی عجیبه که آدم بعد از هر خدافظی بازم زنده میمونه.