هنوز امیدوار بودم، به تو، به ما، به برگشتن،
به دوباره خندیدن.
انگار جنگل آتیش گرفته بود و تو تنها کسی بودی که امیدوار بودم رد دود رو ببینه‌، بیاد پروانه‌ها رو نجات بده.

اگر راست است که هرکسی یک ستاره روی آسمان دارد، ستاره من باید دور، تاریک و بی‌معنی باشد،
شاید اصلاً من ستاره نداشته‌ام!

- صادق‌ هدایت.

بیشتر از همیشه دلم میخواست توی بغلت گریه کنم و بگم که از این وضعیت مزخرف خسته‌ام، اما چون میدونستم قرار نیست هیچوقت اشکامو پاک کنی و منو مطمئن کنی از بودنت، خندیدم و گفتم ناراحت نیستم.

من اگه بخوام درباره چیزایی که باعث خوشحالیم میشن حرف بزنم مطمئنم اسم تورو بارها و بارها میگم.

ب خانوادتونم اعتماد نکنید ی روزی بدترین اشکارو بخاطر اونا میریزید✨

هرجای زندگیم رو که میگیرم،بدبختی از جای دیگه‌اش میزنه بیرون ادمیزادِ درمونده…
شاید امشب توام اومدی و کنارم نشستی،خدارو چه دیدی؟

‏چرا بهش نمیگی فکرش دهنتو سرویس کرده؟

‌
‌‏این بار که گم شدم، خودم را میان هیچ‌چیز پیدا نکردم.
‌

‏تصور کن به کسی آسیب برسونی که خدا برات فرستاده تا زخماتو خوب کنه
از باختت لذت ببر .. :)

گونایدین🫠

به گمانم مارا با خاکِ اندوه آفریدند.

مثلاً یه دسته‌گل می‌گرفتی، میومدی می‌گفتی ببخشید خیلی اذیتت کردم.

همیشه فقط یه دوست بودم نه بهترین دوست.:)

از عادت کردن فرار میکرد،به فرار کردن عادت کرد

آدم‌ها مقصد نیستن، مسیرن. و هیچکس نباید تو مسیر خونه بسازه.

از تو گذشتن کار دل من نیست

به خاطر هر چیزی که دوست داری، پاشو، بدو، کتک بخور، خسته شو، حتی شده جنگ راه بنداز، قسمت و تقدیر و نشد که بشه برای آدم ترسو هاست.

می‌پرسی روزهایم چگونه می‌گذرد؛ در حسرت عشقی که هرگز نصیبم نشد.