پرسید: حضورش به چه ماند؟
گفتم: به شنیدن صدای آدمی که در غربت،به زبان مادریت سخن بگوید.
گفتم: به شنیدن صدای آدمی که در غربت،به زبان مادریت سخن بگوید.
ببخشید این داستان دلتنگی و به هم پیام دادن و اینا واقعیه؟
پس چرا هرکی از پیش ما رفت جوری فراموشمون کرد که انگار هرگز نبودیم؟
پس چرا هرکی از پیش ما رفت جوری فراموشمون کرد که انگار هرگز نبودیم؟