گونایدین🫠

به گمانم مارا با خاکِ اندوه آفریدند.

مثلاً یه دسته‌گل می‌گرفتی، میومدی می‌گفتی ببخشید خیلی اذیتت کردم.

همیشه فقط یه دوست بودم نه بهترین دوست.:)

از عادت کردن فرار میکرد،به فرار کردن عادت کرد

آدم‌ها مقصد نیستن، مسیرن. و هیچکس نباید تو مسیر خونه بسازه.

از تو گذشتن کار دل من نیست

به خاطر هر چیزی که دوست داری، پاشو، بدو، کتک بخور، خسته شو، حتی شده جنگ راه بنداز، قسمت و تقدیر و نشد که بشه برای آدم ترسو هاست.

می‌پرسی روزهایم چگونه می‌گذرد؛ در حسرت عشقی که هرگز نصیبم نشد.

‌
آدمیزاد به اندازه لطافت قلبش درد میکشد.
‌

کره زمین اونقد آدم داره که به کسی شانس دوباره ندی.

خب همه قولِ موندن میدن ، ولی همه سر قولشون نمی‌مونن که ، تکیه دادن به آدمی که یهو ازت فاصله میگیره ، مثل پریدن توی دریا به امید نجات غریقیه که دست و پا زدنتو میبینه و کاری برات انجام نمیده ..
تو ممکنه از غرق شدن نجات پیدا کنی ، ولی دیگه هیچ‌وقت دل به دریا نمیزنی .

تا میتونین از آدما دوری کنین

برخلاف بچگیات هیولای اصلی زیر تختت یا تو کمد نیست ادمیزاد ساده،توی ذهنت قایم شده…
میدونی چی میگم؟

1 پیام از 1 شخص میتونه تو 1 ثانیه مودتو عوض کنه.

چتاشو پاک میکنی که هیچی یادت نیاد ولی تک تک حرفاشو حفظی.

خواستنم رو دیدی؟ حالا بشین نخواستنم رو نگاه کن ..