تاوان اشتباه؟ نه عزیزم تو این دنیا فقط تاوان محبت هامونو میدیم.

با من قدم بزن، در تمام تلخی و سرگردانی شب.

عزیزم یه جوری می‌خورمت انگار من دایی بزرگه‌ام و تو ارث پدریم.

زندگیِ بدون استرس چه شکلی بود؟

اونجا که سجاد سامانی میگه:

عاشقت بودم و این را به هزاران ترفند
سعى كردم كه بفهمانم و فهمیده نشد

چرا همیشه یک جای زندگی گندیده است و کاری هم نمی‌شود کرد؟

ولی ادیب نیشابوری چقد قشنگ میگه:

جُز تو یاری نگرفتیم
و نخواهیم گرفت...
بر همان عهد که بودیم
بر آنیم هنوز...!

اونجا که کاظم بهمنی میگه:

منم آن شیخ سیه روز
که در آخر عمر

لای موهای تو گم کرد
خداوندش را...🙂

با من آماده شین بریم آزمایش پاتوبیولوژی بدیم🥲💔

شماهم حالتون از گوشی بهم میخوره ولی در عین حال همش دستتون؟

من بسیار آدم “یهو میبوسم میذارم کنار”ای هستم.

مرسی عزیزم؛ به لطفت همون یه کم اعتمادی هم که به آدما داشتم، دیگه ندارم!

سخت بگیرید برای اعتماد و راه دادن آدما به حریم شخصیتون.برای گفتن رنج و درد‌هاتون.

قدر بودنمو بدون من روانی ‌تَرو رفتنی تر از این حرفام.

فکر کردن به صمیمیت‌های از دست رفته گاهی اوقات قلبم رو به درد میاره.

‏دنیا جای قشنگ‌تری بود اگه فراموش کردن اندازه‌ی فراموش شدن راحت بود.

فدای سرش که دوستت نداره ادمیزاد ساده؛خودت این خشاب رو پر کردی و دادی دستش،نمیتونی از اینکه بهت شلیک کرد شاکی باشی....