و اما ترجیحِ من بی‌کسی بود، تا اینکه «غم» همراه و یار من باشد.

وقتی میگیم رفیق دختر نباشه :

می‌گفت:« چشمانِ تو، برایم یادآور زندگی‌ست. هیچوقت چشمانت را به روی من نبند.»

پرسید:« چه کسی تضمین می‌کند پاسخ این همه صبر، پایان درد باشد؟»
و آنجا بود که برای یک لحظه، دنیا را پوچ دانستم.

نوشت:
و تن‌های ما، پوشیده از زخم هایی‌ست که سهم ما نیست.

«ای وای بر من، نکند تو خدایی و من به تو سجده نکرده‌ام؟»

و تو برنمیگردی، خنده‌ها بر نمی‌گردند، من برنمیگردم، زندگی برنمیگردد. هیچی و هیچکس دیگر بر نمی‌گردد.

نوشته بود:
«و آیا همراه درد، درمان هم می‌رسد؟»

«اگر به اندازه ی غم‌هایم وفادار بودی، چه می‌شد؟»

تظاهر به قوی بودن از هر چیزی که فکرشو کنید سختره.

تو بغل پسری بخوابید که خودش تو بغل پسر دیگه ای نخوابیده باشه😔😂

@Hiiiiissss1
بچت باشه؟🍯❤️👩🏻‍🦱

آخ باشه دیگ🥹❤️

حفره‌ای تو سینه‌م ایجاد شده که کم کم داره کل بدنم رو می‌گیره.

۳:۵

۳:۲۹

مرسی ما تو خونه هامون ساعت نداریم ممنون‌ک ساعتو یادآوری میکنین😂❤️

آخرین راه خوابیدن بود که خواب دیدن خرابش کرد🖤❤️‍🩹