یه متن خوندم میگفت:
قبرستون پر از آدماییه که
یه شب با دلتنگی خوابیدن
و دیگه بیدار نشدن،
باهم حرف بزنید
و این چقد قشنگ بود...

آدمای کم حصله بیشتر از همه انتظار کشیدن.

مرسی که دیگه برنگشتی، اگه به من بود بازم می‌بخشیدمت.

سيسي من توي فاميل وقتي ميفهمن دخترِ كي‌ام بهم احترام ميزارن!

زندگی از من می‌خواهد که فراموشت کنم و این چیزی‌ست که دلم نمی‌تواند بفهمد.

سخت‌ترین کار از یاد بردن کسی است که هرگز نداشته‌ای.

هیچکس نمیدونه تو چی کشیدی تا اون تصمیم رو گرفتی.

می‌بینی چه شب ساکتیه؟ انگار هیچکس تو دنیا نیست یا شاید من تو دنیای هیچکس نیستم.

خیلی عادی نشستی، یهو دردی که بارها پذیرفتی، قلبتو می‌سوزونه.

ولی هر چقدر هم قوی باشی، زورت به خاطرات نمی‌رسه.

تلخ ترین خدافظی اونجایی که میدونی چقد دوسش داری ولی میبینی کنارت عذاب میکشه و میزاری بره:)

با آدم های عزیز زندگیتون بیشتر وقت بگذرونید
شاید دنیا زودتر از حد تصور جداتون کرد:)

زندگیمون شده سریالی
که امروز خودشو میبینیم فردا تکرارشو..

من واقعا از گریه کردن جلو بقیه بدم میاد؛
اما اگه دیدی جلوت گریه کردم بدون ک اون مسئله واقعا خیلی به من آسیب زده:)