خواستم بنویسم فقط خدا می‌‌فهمد که چقدر خسته‌ایم؛ بعد دیدم اینروز‌ها حتی خدا هم مقدار خستگی ما را درک نمی‌کند.

می‌فهمی عزیزم؟ همین‌طور که زندگی می‌کردم، در تک تک روزهایش مرده بودم.

دلم واسه مامانم تنگ شده.

«دیگر نمی‌رسیدم؛ ریشه‌ی اندوه دستم را برای گرفتن شاخه‌ی لبخند کوتاه کرده بود»

«ترک ما کردی برو هم صحبت اغیار باش»

به من نگو هرجور راحتی پامیشم میزنم تو دهنت ببینی چطوری راحتم😒

گور بابای فرصت دوباره،ادما تغییر نمیکننن.

هیچکس به کنار من موندن مجبور نیست !
اگه حس کردید جایی بیشتر بهتون خوش میگذره بدو بدو برید ؟

آدمها شبیه هم عمر نمی کنند
یکی زندگی می‌کنه یکی تحمل...!

راه برگشت وجود ندارع قدر همه چیزو همون موقع بدون.🖤

کاش آدما درد حرفایی ک میزنن رو حس کنم،.

ولی حق با اونای بود ک تو روشون بخاطرتو وایستام ..

صبر کن بهت نیاز داشته باشن میام سراغت:)

چندش تر از پسرايي كه دوس دختر دارن ولي با دختراي ديگه لاس ميزنن نديدم.

مرده ها بیشتر از زنده ها گل میگیرن‌
چون پشیمونی قویی تر از قدر شناسیه

دریای اَدا ساحل ندارد ...

نزار گرسنگی باعث شه اُملتو قرمه‌سبزی ببینی

(این متنو دوبار بخون من راجب غذا صحبت نمیکنم😉)

ولی املت کافه ای با دوغ آبعلی یچیزه دیگست🤌🏽🍳

منم میتونم ذوقتو کور کنم اما اگه دلت بشکنه چی؟

به دست میاری
بهتر از چیزایی رو ک، از دست دادی
اندکی صبر.

اولین واکنشم نسبت به ناراحت شدن اینه
که دیگه نمی تونم با طرفم ارتباط چشمی بگیرم 👀