Forwarded from بەرهەمەکانی حاتەم مەرزەنگ (حاتەم مەرزەنگ)
خەمبار بووم.
وەفاتی دوو قەسابی ساڵانی زوو، دەیەکانی 50و 60 ی سەراو بە ڕاستی خەمباریان کردم و چەند تکە
ئەسریشیان پێ هەڵوەراندم.بە دوو هۆ.
یەکەم:گەڕامەوە بۆ کۆڵانەکانی ڕابردووی تەمەن.
دووهەم:دواین کەسەکانی نەسلی پێشووی سەراومان خەریکە وەک ڕەچەڵەکی مامووت کۆتاییان دێ.
نەسلێکی پاکی بێ درۆ و چەواشەکاری و گرێ و گۆڵ.نەسلێکی بێ غەرەزو مەرز.
یەکەمیان: کاکە ئەحمەد،ئەحمەدقەرە،یان ئەحمەدی کوڕی دوختەر.
ئەحمەد قەرە ئەوەندە ڕەزا سووک و خوێن شیرین و ڕاست و پاک بوو بەگشتی تەواوی سەراو خۆشیان دەویست،ئەو دەورانەی ئەو قەسابی دەکرد من منداڵ بووم.
کاکەئەحمەد ماملەی کەشک و ڕۆن و پەنیر و ئەو جۆرە داهاتانەشی دەکرد
کاکە ئەحمەد قەرە،هەر قەرە و بێ زەوی و مڵک بوو،ئەوێ دەوران شەش و حەوت منداڵی سەرو پێچکەی بوو،دەبێ بڵێین دەستەنگ بوو،بەڕاستی چل ساڵ لەمەوبەر زۆربەی زۆری خەڵک دەستەنگ و منداڵ بار بوون.
بەڵام ئەو کاکە ئەحمەدە پیاوێکی دەست پاک و داوێن پاک و خاوێن بوو.بە ڕاستی مەردو مەردانە ژیا و زەحمەتی زۆری کێشاو دەستی خوێڕێتی بۆ لای کەس درێژ نەکرد.
کەسی دووهەم:
کاک عەلی تورکومانکەندی. عەلی برای مام حوسێن.عەلی مل خواریشیان پێدەگوت.
کاک عەلی بە پێچەوانەی کاکە ئەحمەد جووتێرو وەرزێر بوو.مەرو ماڵاتی بوو،بە پێی سەردەم نانێکی لە خوان بوو.
حەوت کوڕی هەیە.
بۆ دابین کردنی ئەو هەمۆ منداڵە وردەو بە دوای یەکدا هاتبوون دەبوو زەحمەتی فرە بکێشێ.
کاک عەلی قەسابی و جارو بار ئاڵ و وێریشی لە گۆڕێدا بوو.
پیاوێکی تا بڵێی ڕاست و دروست و حەڵاڵ خۆر.
بەڕاستی ئەوەندی لاشەڕو ئەهلی سوڵح و سەڵاحەت بوو سەد ئەوەندەش ئازا بوو،نموونەی پیاوێکی ئازای کورد بوو.
زۆر بەداخەوەم سەراوی خۆش و جوانمان،سەرچاوەی قسەی خۆش و جەفەنگ وکانی هونەرو ئازایەتی وەک هەتیوێکی ڕووت موحتاجی تۆزە گەرمێکی بەربەڕۆچکەیە.
ڕوحی کاک عەلی و کاکەئەحمەدیش شاد بێ.
لە کتێبی مێژووی سەراودا باسی هەموو پیاوە ئازا و ژنە دیارو خاوێنەکانی سەراوم کردۆ.
هیوادارم بەرگی یەکەمی کتێبەکە بە زوویی بکەوێتە بەر دیدەی خوێنەران.
حاتەم مەرزەنگ سەراوی
5ی بەفرانباری ساڵی 2723 ی کوردی
شاری ورمێ
وەفاتی دوو قەسابی ساڵانی زوو، دەیەکانی 50و 60 ی سەراو بە ڕاستی خەمباریان کردم و چەند تکە
ئەسریشیان پێ هەڵوەراندم.بە دوو هۆ.
یەکەم:گەڕامەوە بۆ کۆڵانەکانی ڕابردووی تەمەن.
دووهەم:دواین کەسەکانی نەسلی پێشووی سەراومان خەریکە وەک ڕەچەڵەکی مامووت کۆتاییان دێ.
نەسلێکی پاکی بێ درۆ و چەواشەکاری و گرێ و گۆڵ.نەسلێکی بێ غەرەزو مەرز.
یەکەمیان: کاکە ئەحمەد،ئەحمەدقەرە،یان ئەحمەدی کوڕی دوختەر.
ئەحمەد قەرە ئەوەندە ڕەزا سووک و خوێن شیرین و ڕاست و پاک بوو بەگشتی تەواوی سەراو خۆشیان دەویست،ئەو دەورانەی ئەو قەسابی دەکرد من منداڵ بووم.
کاکەئەحمەد ماملەی کەشک و ڕۆن و پەنیر و ئەو جۆرە داهاتانەشی دەکرد
کاکە ئەحمەد قەرە،هەر قەرە و بێ زەوی و مڵک بوو،ئەوێ دەوران شەش و حەوت منداڵی سەرو پێچکەی بوو،دەبێ بڵێین دەستەنگ بوو،بەڕاستی چل ساڵ لەمەوبەر زۆربەی زۆری خەڵک دەستەنگ و منداڵ بار بوون.
بەڵام ئەو کاکە ئەحمەدە پیاوێکی دەست پاک و داوێن پاک و خاوێن بوو.بە ڕاستی مەردو مەردانە ژیا و زەحمەتی زۆری کێشاو دەستی خوێڕێتی بۆ لای کەس درێژ نەکرد.
کەسی دووهەم:
کاک عەلی تورکومانکەندی. عەلی برای مام حوسێن.عەلی مل خواریشیان پێدەگوت.
کاک عەلی بە پێچەوانەی کاکە ئەحمەد جووتێرو وەرزێر بوو.مەرو ماڵاتی بوو،بە پێی سەردەم نانێکی لە خوان بوو.
حەوت کوڕی هەیە.
بۆ دابین کردنی ئەو هەمۆ منداڵە وردەو بە دوای یەکدا هاتبوون دەبوو زەحمەتی فرە بکێشێ.
کاک عەلی قەسابی و جارو بار ئاڵ و وێریشی لە گۆڕێدا بوو.
پیاوێکی تا بڵێی ڕاست و دروست و حەڵاڵ خۆر.
بەڕاستی ئەوەندی لاشەڕو ئەهلی سوڵح و سەڵاحەت بوو سەد ئەوەندەش ئازا بوو،نموونەی پیاوێکی ئازای کورد بوو.
زۆر بەداخەوەم سەراوی خۆش و جوانمان،سەرچاوەی قسەی خۆش و جەفەنگ وکانی هونەرو ئازایەتی وەک هەتیوێکی ڕووت موحتاجی تۆزە گەرمێکی بەربەڕۆچکەیە.
ڕوحی کاک عەلی و کاکەئەحمەدیش شاد بێ.
لە کتێبی مێژووی سەراودا باسی هەموو پیاوە ئازا و ژنە دیارو خاوێنەکانی سەراوم کردۆ.
هیوادارم بەرگی یەکەمی کتێبەکە بە زوویی بکەوێتە بەر دیدەی خوێنەران.
حاتەم مەرزەنگ سەراوی
5ی بەفرانباری ساڵی 2723 ی کوردی
شاری ورمێ
Forwarded from بەرهەمەکانی حاتەم مەرزەنگ (حاتەم مەرزەنگ)
نمیدانستم آن شوخ پریوش
نگاهش میکشد ما را بە پایش
چو سلطانیست بر دل، حاکم ما
کنون من گشتەام همچون گدایش
منم سلطان معزولم از آن روز
کە دیدم قامت بس دلربایش
عجب رخنە بە دیدە کرد و بر دل
بنازم صورت فرخ لقایش
کمان ابرو چنان زخمی بە دل زد
طبیبان عاجزند بهر شغایش
مگر آن شوخ عیار،دختر کرد
بە حسن مددش بدهد رهایش
سراب و چشمە و آبش بلند باد
ز درد دور باد دشت خوش هوایش
چە زیبا پرورانیدەس یارم
چە شیرین است کلام و محتوایش
نە گلگشت و نە شیراز و پاریس
نمی ارزند حوض با صفایش
بە حاتم گفتم از دامش بپرهیز
بگفتا،جان شیرینم فدایش.
ششم دیماە سال 1402 خورشیدی
ساعت 3و 45دقیقە بامداد روز چهارشنبە.
حاتم مرزنگ
https://t.me/Hatam_marzang
نگاهش میکشد ما را بە پایش
چو سلطانیست بر دل، حاکم ما
کنون من گشتەام همچون گدایش
منم سلطان معزولم از آن روز
کە دیدم قامت بس دلربایش
عجب رخنە بە دیدە کرد و بر دل
بنازم صورت فرخ لقایش
کمان ابرو چنان زخمی بە دل زد
طبیبان عاجزند بهر شغایش
مگر آن شوخ عیار،دختر کرد
بە حسن مددش بدهد رهایش
سراب و چشمە و آبش بلند باد
ز درد دور باد دشت خوش هوایش
چە زیبا پرورانیدەس یارم
چە شیرین است کلام و محتوایش
نە گلگشت و نە شیراز و پاریس
نمی ارزند حوض با صفایش
بە حاتم گفتم از دامش بپرهیز
بگفتا،جان شیرینم فدایش.
ششم دیماە سال 1402 خورشیدی
ساعت 3و 45دقیقە بامداد روز چهارشنبە.
حاتم مرزنگ
https://t.me/Hatam_marzang
Forwarded from بەرهەمەکانی حاتەم مەرزەنگ (حاتەم مەرزەنگ)
تو کە میپرسی نشان عشق را
بوسە زن بر دست رنجور پدر
بوسە کن پاهای پیر مادرت
گوش کن پند مرا ای ناپسر
رنج منە بر دل پیران زمان
ای غنی در جفا،گدا در هنر
نهال عشق را کاشتند والدین
نشوی درخت خار و بی ثمر
شو عصا از بر درد پیری
چون چراغی باش بە شبهای خطر
پیران از شب تار میترسند
پدر میگفت کە پسرست بال وپر
مادر گوژ پشت بی حالت را
مگذار در شب تار بە پشت در
تو خجالت بکش از رفتارت
عاقبت پیر میشوی ای خیرە سر
بە سرای سالمندان انداختی
مادری چون مە و ماە و اختر
حاتم،نصیحت خسان را
نتوان کرد بە هزاران دفتر.
این شعر بر گرفتە از درد دل همراە با اشکهای مرد پیر محترمی از روستای گوگجلو بود کە پسرش بخاطر دریافت سهم الارث در زمانیکە خودش زندە است،پدر پیر را کتک زدە و سر پدر شکستە بود،خون بر شقیقەهای پدر خشک شدە بود.این پدر مرد با شخصیت و حاجی هم بود.حاجی کە از قدیم هم دوست پدر من بود، جهت شکایت از پسرش با من همکلام شد.......
.
حاتم مرزنگ سەراوی. یازدهم دیماە سال 1402
https://t.me/Hatam_marzang
بوسە زن بر دست رنجور پدر
بوسە کن پاهای پیر مادرت
گوش کن پند مرا ای ناپسر
رنج منە بر دل پیران زمان
ای غنی در جفا،گدا در هنر
نهال عشق را کاشتند والدین
نشوی درخت خار و بی ثمر
شو عصا از بر درد پیری
چون چراغی باش بە شبهای خطر
پیران از شب تار میترسند
پدر میگفت کە پسرست بال وپر
مادر گوژ پشت بی حالت را
مگذار در شب تار بە پشت در
تو خجالت بکش از رفتارت
عاقبت پیر میشوی ای خیرە سر
بە سرای سالمندان انداختی
مادری چون مە و ماە و اختر
حاتم،نصیحت خسان را
نتوان کرد بە هزاران دفتر.
این شعر بر گرفتە از درد دل همراە با اشکهای مرد پیر محترمی از روستای گوگجلو بود کە پسرش بخاطر دریافت سهم الارث در زمانیکە خودش زندە است،پدر پیر را کتک زدە و سر پدر شکستە بود،خون بر شقیقەهای پدر خشک شدە بود.این پدر مرد با شخصیت و حاجی هم بود.حاجی کە از قدیم هم دوست پدر من بود، جهت شکایت از پسرش با من همکلام شد.......
.
حاتم مرزنگ سەراوی. یازدهم دیماە سال 1402
https://t.me/Hatam_marzang