بۆ نیشتمانەکەم

ئەی کوردی داماو بەش مەینەت
ئەی چوار پارچە کراو،لەت لەت
ئەی ماڵ خوراوی دەر کراو
ئەی بازرە نێچیری ڕاو
ئەی ماڵ بە کۆڵی کۆڵەوار
ئەی وێرانە چیغ و هەوار
بە هەمۆ دەردەوە خۆ خۆر
برینداری چەقۆی سەر شۆڕ
ئەی وڵاتت کانی گەوهەر
ئەی شیرو تیرت پڕ جەوهەر
دەس لە خۆ خۆری هەڵگرە
بەس ورگی برات هەڵدڕە
ئەی نیشتمانی پڕ کانم
شیرینتر لە ڕوح و گیانم
دەزانم چەندە زامداری
سەر شکاو دڵ برینداری
بۆ خۆمان قەدرت نازانین
لە بەر خۆ خۆری ناتوانین
زامو برینت دەرمان کەین
بەرگی فەخر لە بەرمان کەین
کاتێتی بە خۆمان دابێین
بە برایەتیمان ڕا بێین.

19ڕەزبەری ساڵی 1402ی هەتاوی
سەعات 11و30 چرکەی پێش نیوەڕۆ
حاتەم مەرزەنگ

https://t.me/httpshatammarzang

سعدیا ما را ببخشا.

جفتک اندازی مکن مویت سفید شد خر خان
سعدی فرماید:سکوت کن در جواب ابلهان

من اجابت کردەام تا حال کلام شیخ را
ورنە میدانم کە آبرویت برم در اذهان

من اگر لعنت شدە بودم ز درگاە پدر
ترک وطن میکردم بە شرافت قرآن

سعدیا قسم بە بوستان و گلستانت کە من
ازین چند جملە هم دارم عذاب وجدان

لکن چارە نبود چوب بهر راندن خر است
چشم چوب را میدهم دست جناب خر ران

سعدیا ما را ببخش شرمندە درگاهیم
مدتیست خر چموشی آمدە در میدان.


حاتم مرزنگ

22مهرماە سال 1402 شمسی

https://t.me/httpshatammarzang

تو کە خبر نداری از حال ما یارا
بە شب بی خواب و روز بی مدارا
نظری کن وگاهی لطفی بە حال ما
دوایی کن زخم عمیق ناشکیبارا
بیا کە زمان خنک و شراب رسیدە
لحظەای عشق ندهم بە تمام دنیارا
بیا ساقی غم زمانە تا کی خوریم
زمانە سرکشو،چموشو بی مدارارا
غنیمت است نازنین دمی با هم
تو مال من،من دهم بە مردم دنیارا
من چرا بنگرم دشت و باغ و گلرا؟
کە دارم یار شیرین لب شیرین لقارا
شرح آن همە زیبائی و حسن جمال
مقام نطق نیست بە فن سخن سرارا
کفر است نظر نکنی در رخ بی مثال
دردست کە ننگری قامت رعنا را
جانا اگر از دست تو زهر بە ما رسد
بە مقام عشق خورم چون صهبا را
بە تاراج خزان نگاە دل دادی حاتم
عامی کی تواند بشنود این معنا را
من چنان گرفتارم بە بوی کوچە یار
چون وامق کە نبیند جز قامت عذرا را.

حاتم مرزنگ، روستای سراو ساعت 11و 30شب شب یکشنبە 23 مهرماە سال 1402شمسی.

وامق نام فردیست کە عاشق خانمی بنام عذرا در دوران انوشیروان بودە است،در سال 350هجری قمری در دوران غزنویان شاعر و ادیب ایرانی عنصری داستان این عشق را بە نظم در آوردە است.

نووری چاو و هێزی دڵی خاڵەی
شادی دەری هۆو ماڵ و ئەو ماڵەی
بە هەموو بزۆزیو بێ قەراریتەوە
ئەو پەڕی شیرینایی ئەو ژینە تاڵەی
کە دێیەوە هەر دوو سەعات ئارامی
کە دەڕۆی دنەی هەوای غەم وناڵەی
بە بزۆزیتەوە لە بەر دڵی هەرمان
سەیرەبێ قەراریت مەگەهەنگەژاڵەی
لە دوورەوە ماچت بۆ دەنێرم سەدجار
ئافەرین خاوەنی ئەو هەموو کەماڵەی.

24ی ڕەزبەری ساڵی 1402
بۆکان...حاتەم مەرزەنگ

بە سحر غمزەات یارا،قسم،چندیست گرفتارم
بە ناز چشم بیمارت، سراپا دردو بیمارم

جمالت معجزە دارد و مارا کافر خویش کرد
بە تاراج برد عقل و دین دل بیچارە را ریش کرد

زدست چشم شوخ تو گریزان پایان بی پایند
کمانداران بی رحمش چە تر دستن،چە استایند

هزاران آفرین بر آن سیە چشمان بد خویت
کە میندازند هزاران صید بە دام پر خم مویت.


حاتم مرزنگ
بوکان،26ی مهر سال 1402

https://t.me/httpshatammarzang