نامەی خۆشەویستێک

نامەی ناردۆ گویا زەمیان کردوو وم
بە ناحەزی جارجار نێویان بردوو وم

کوتوویانە قوڵەم،کورتم،زۆر پەستم
کوتوویانە پیاوێکی هەڵپەرەستم

کورتی بڵێم هەرچی ناتۆرەی تاڵە
نووسیویانە بۆو شاعیرە عەوداڵە

کوتم بەڕێز ئاوی ڕووباری بزۆز
قەت پیس نابێ بە تەرساوی کەری بۆز

کوتم گەورەم ئاوی چۆم ئاوی دەریا
پیسی ناکا لیکی سەگی بەڕەڵڵا

کوتم گەورەم هونەری سەگ وەڕینە
کەریش باڵاترین کاری زەڕینە

هیچ کەس وەک باب عەولادی خۆی ناناسێ
عەولادی لەعنەت کراو با بماسێ

دەردی ئەمن دەردی گەلمە ژێر دەستە
ئەوەی پشتی لە گەلی کا زۆر پەستە

جا هەر بۆیە بێ خەیاڵ بە لەوانە
حەتەم شاعیری پاکی کوردستانە.

ورمێ 12ی خەرمانانی 1402
کاتژومێر 20 چرکە بۆ 6 ی ئێوارێ

حاتەم مەرزەنگ
https://t.me/Hatam_marzang

دوش مرغ دل نالەهای جانسوز داد
چندان کە از خواب پرید مرغ سحری

ای فدایت سر پر انتظار ما
وی بە پایت این همە فغان و نوحە گری

تو بهاری و ما مرغ شیفتە گل
تو رودی و ما شیدای تازە گری

از سفر کنون کە باز آمدی جانا
غروب بیا کوچە، غروب ما را بنگری

چو منصور هلاج سر میدهم بە عشق
کە اینست آئین عشق و کیمیاگری

حاتم غروبی در عشق نمیبینم من
تا عاشقی همیشە مشعشع ومنوری.

حاتم مرزنگ
https://t.me/Hatam_marzang

سەری شکابوو،خوێنی بەیانی مەیلەو وشک بە لاجانگیدا تا چەناگەی هاتبۆ خوارێ،گوچانێکی ڕێک ولووس و جوانی بە دەستەوە بوو،مێزەرەکەی لە دوور ڕا هاواری دەکرد مام حاجێ،حاجێکی بەڵابەرزی خوێن شیرین،حاڵیان کردبوو کە هاتە دادگا من ببینێتەوە و شکایەتی بۆ بنووسم.
چاوە پیرو ماندۆکانی لە بەر فرمێسک زابوونەوە،دڵپڕ و گریان لە ئەوکیدا پەنگی خواردبۆ وە.
کەوا و پاتۆڵێکی خاوێن،دەسرەیەک لە بەر پشتێنەکەی بە لای چەپیدا سەرەنجی ڕاکێشام،بە تەواوی حاجێکی کوردی بەدڵ کورد و عاشقی کوردستان بوو.
بە پرسیار شوێنی کارەکەی منی دۆزیبۆ وە.هاتە ژوورێ فەرمووی سڵاو کاکە حەتەم گیان،ئەتۆی کوڕی محانەی سەراوی،عەرزم کرد بەڵێ مام حاجی ڕاست بۆ خۆمم، ویستی دانیشێ لە سەر کورسێکەی شوێنی کارەکەم،گورجێ هەستام جێگەی خۆمم دایەو من چوومە خوارتر دانیشتم، بەخێر هاتنیم کرد و ماچی کردم،کوتی چەند جارم بیستۆ زۆر بۆ دایک وبابت چاک بوو وی،
فرمێسکەکانی هاتنە خوارێ،من لێم نەپرسی بۆ دەگری،لێی گڕام بە کەیفی خۆی گریا،کوڵی دڵی دامرکا، کوتم مامەحاجی ئاوێک بە دەست وچاوتدا کە، فرمێسک و خوێنی ویشکەوە بوو تێکەڵ ببوون، کوتی ئاوات لایە، کوتم بەڵێ، بە دەست و دەمو چاو شوشتنەوە کوتی کوڕەکەم لێیداوم،داوای بەشەماڵم لێدەکا.
کوتم جا خوا شەریک وبرا بەشت نێ، چۆن وا دەبێ،؟؟
کوتی هەزار کوڕی وا بە قوربانی کەوشی کچێک دەکەم.
هاتەوە جێگەی خۆی دانیشت، بە درێژەی باسی کوڕێکی ڕوو ڕەشی،ناخەلەفی بۆ کردم کە نموونەیانم زۆر دیوە.
شکایەتم بۆ نووسی،لە گەلی چوومە لای دادستانی بۆکان ئەوێ زەمان،ئاغای شێرزاد بوو،دادستانم بۆ حاڵی کرد.
ئەو حاجێ خەڵکی ئاوایی گوێگجەلی بوو.
لە بەر هێندێک هۆ نێوی ناهێنم.بەڵام کوڕەکەی نێو جەعفەرە.
ئەو باوکە لە دوا ڕۆژدا جەعفەر ئاغای کوڕی بە لەعنەت کردۆ،ماڵەکەشی بۆ کەسانی تر تاپۆ کرد.

من پێموا وایە ئەو جۆرە کوڕانە دەبێ لە کۆمەڵگادا ڕانەگیرێن.
ئەو باسەم بە تەواوی لە کتێبی بیرەوەرێکانمدا نووسیوە.

بۆکان 13ی خەرمانانی 1402
حاتەم مەرزەنگ

قسمتی از نامەام بە یکی از پزشکان شرافتمند بیمارستان امید ارومیە،متخصص انکولوژی.

جناب دکتر

جامعەای بشدت آسیب پذیر داریم،مردمی درمند و گرفتار در دام هزاران درد و آلام جسمی و بدتر از آن اختاپوس فقر بر جان مردم سنگینی میکند،فقر مادی مردم را گرفتار فقر فرهنگی و سواد و علم نمودە است.
من هر روز و هر ساعت با دردهای متعدد این جماعت میسوزم.
این مردم چنان در زندان بی فرهنگی گیرند کە قدرت دفاع از حقوق حقە خود را ندارند،شما فرمودید کە در این مجموعە مساعدتهای زیادی بە مردم محتاج شدە است،من شکی ندارم کە شدە و میشود،ولی من بە این نتیجە رسیدەام کە باید سر اختاپوس را باید لە کرد.
فقر و فحشا و چاپلوسی وریا و دروغ بیداد میکند.
دروغ و ریا بە یک فرهنگ بدل شدە است.شاید در روزهای آتی این فرهنگ جزو دروس دانشگاە گردد........

20 مرداد سال 1402

حاتم مرزنگ

مهرماە بود،چند روزی از ماە مهر گذشتەبود،من را در مدرسە روستا نامنویسی کردە بودند،احتمالا ساعت 2ونیم بعد از ظهر بود،من گاوها را بە باغ و مزرعە بردە بودم،پایز بە تمام وجود طبل استیلای خود را می کوبید، شیپور مرگ سبزەزاران را میزد،
آهنگ مرگ همە زیبائیهای طبیعت را مینواخت.
گردبادهای پشت سر هم از خروجی روستای زیبای سراب بە طرف دشتهای پر سبزە و چمن و باغات بە پیشوازت می آمدند.
درختان با برگهای رنگ پریدە و نیمە جان بە زکر وسماع در آمدە بودند.
برگی می افتاد و برگهای می افتادند و بقیە بر مرگ برگهای سوختە از تازیانە پایز میگریستند و چندی بعد خود نیز گرفتار دام بلای مرگ میشدند.
برکەهای کوچک تو باغ پر از امواج کوچک ممتد بودند.قرباغەها از ترس یورش و نعرە باد بە زیر آب خزیدە بودند امروز ابدا بە پیشوازم نیامدە بودند.من هر روز برایشان نان در برکەهاو جویها میریختم،آنها مرا میشناختند و ساعت آمدنم بە دشت را میدانستند و حتی گاوهای ما رو میشناختند.
صدای یک پرندە هم بە گوش نمیرسید،ابرهای اخمو وارد آسمان روستا میشدند و با سرعت باد با روستا و من و گاوهایم وداع میکردند.در بلندای آسمان بە بلندای کوە آندوزاوی سراب دو عقاب ، دو عاشق پنجە در پنجە هم میبستند،در آسمان آویزان میشدند.جا عوض میکردند،آوازهای عاشقانە میسرودند، آنها عقاب بودند و از بادها واهمەای نداشتند،آنها عقاب بودند وسوارکاران ماهر،بر پشت ابرها مینشستند،آنها عقاب بودند و سمند صائقە را لگام زدەبودند دختر همچون دختران کوبانی و عفرین.
باد لحظە بە لحظە شدت میگرفت،دو کبوتر بر درختی از درختای باغ پدرم لانەای داشتند باد ناجوانمردانە لانە را با یک سیلی از جاکندە و ویران کردەبود،حالا دو کبوتر عاشق بی لانە بودند.
دار کوب سمج کە بیشتر درختهارا سوراخ کرد بود امروز سوراخی خزیدە و سر بە باد نمیداد، امروز راسوهای باغ رو ندیدم همە وهمە بیزار از بیداد باد بودند.
سفیر باد خبر از بیدا و تاراج یک حکومت فصلی میداد حکومت پایز و زمستان.
در میان گردو خاک و غبار راە انسانی کە گاهی گم میشد و بعد از چند لحظە ظهور میکرد بە طرف من میآمد،نزدیک و نزدیکتر میشد،سگ وفادارمان از من جدا نمیشد،او خوب میدانست من از این هوا و شدت باد ترسیدەام.
ما گاو مادەای داشتیم بنام بژ کە بژە بژە صداش میکردم،عزیز دردانە همە خانوادە بود حتی مردم روستا و فامیل هم دوستش داشتند،بژە هم از من دور نمیشد،اکثرا من زیر شکم بژە میرفتم و شیرم میداد دقیقا مثل گوسالەش، بژەبژە مادرم بود،بە اندازە مادرم دوسش داشتم.
ما گاوهای زیادی داشتم ولی بژە متفاوت بود،بژە نژاد آمریکایی و کوردی داشت،خوش تیپ و آرام بود،بژە بە من سواری هم میداد،ماهم بژە را در هنگام چرا در کل مزرعە وباغ آزاد کردە بودیم،بژە بی ادبی نمیکرد واصلا بە سیبهای رو شاخەها کاری نداشت.
بادها کمی آرام شدە بودند،ساعت بە چهار رسیدە بود،کسیکە بە طرف من میآمد یک خانم بود،نزدیکتر شدە بود و گردبادها رهیدە بود.
سگ بە طرفش یورش برد و بژە بژە بە دنبال سگ بە طرف آن خانم دویدند. سگ کە رسید دم جنبانید و بی صدا شد،بژە هم آرام گرفت وسرش را بطرف زنە پائین انداخت.
آن زن مادرم بود،مادرم زنی بود بسیار مهربان،از مرزهای مهربانی گذشتە بود.

آری،مادرم بود،جدا مادرم از جنس رنگین کمان بود،(درستە همە مادرا مهربانند،جان برای فرزند میدن،البتە کە گاهی مادرای سنگدل هم پیدا میشن.)
ولی مادرم موجودی بود کە سراپا وجودش را با پود مهربانی تنیدە بودند،معمار این وجود خیلی ماهر بودە،اهورایی بودە از جنس عشق،با خداوندگار داعشیها متفاوت بودە،آری خدای مادران با خدای جلادان یکی نیست.
خداوندگار عشق،قتل و کشتار و خون نمیخواد.
خداوندگار عشق سفیر و رسول و وزیر و نظیر ندارد،او عشق است،او مهر است.
من تا مادر رو شناختم فورا بسویش دویدم،او هم رو زانوهاش نشست،آغوش گشود و مرا درآن مکان پر از مهر وامنیت بدون یک کلمە حرف سکنی داد،چندی چنین گذشت،مرا بوسەها زد،بە حرف درآمد و گفت،یک مرد شدی تنهایی تو این هوا این کار مردهاست،این جملات جانی تازە،قدرتی عجیب بە من میدادند،او مادرم بود،یک خدایی از عاطفە.
کولە پشتی محلی رو از کولش پائین کشید،یک نان بە سگ و یک نان بە بژە داد.
بعد نوبت من شد با پنیر محلی یک ساندویچ برای من پیچید.من مشغول خوردن شدم،گفت پسرم معلماتون اومدن الان تو مدرسە هستن،از فردا کلاساتون شروع میشن، اومدم زود ببرمت تا شب نشدە حمومت بدم چون از قدیم گفتەاند در شب حموم رفتن خوب نیست.
من مرتب میپرسیدم :آخە چرا شبا حموم رفتن خوب نیست،مادرم سواد نداشت و نمیدونست جواب قانع کنندەای بە من بدە،فقط میگفت قدیمیا چنین گفتن. نهایت من بی آنکە پاسخ سوالم رو گرفتە باشم،گاوها رو جمع کردە و بطرف روستا راهی شدیم.
دو کبوتر،دو عاشق خانە ویران شدە دوری در باغ میزدند و بالای سر ما چندی در حال پرواز اظهار وجود میکردند،گو اینکە میخواستند بگویند

حاتم
ادامە دارد.

لافاوی مێژوو

کە هەڵکا لافاوی مێژوو
دەخنکێن شۆفاری بیژوو
ڕادەماڵێ خەس و خاشاک
سەر هەڵدێنن مروێ بێ باک
ڕندۆ بەفران دادەماڵێ
شەماڵی سەر کێش بناڵێ
سەوزە دڵی زەوی دەدڕن
گڕکانی خەواڵوو دەگڕن
کانی نەفەسیان دێتەوە
زنەی ئەستێر دەژێتەوە
بزە و ختیلکەی دێ کانی
مەل یەکسەر دێنە گۆرانی
حیزو خوێڕێ پیاو دادەڕزێن
ڕێوی بۆ ژێر کەنداڵ دەخزێن
گوێدرێژ لە زەڕین دەکەون
چەقەڵ لە وەڕین دەکەون
سەگی گورگە مێش پەل دەبن
تێکەڵ خێڵی چەقەڵ دەبن
بولبول بێ ترس دەخوێنن
کەو بە ناز خۆ ڕادەژێنن
زەمان ئاهەنگی ژین دەچڕێ
کێو دەنگی بەرز هەڵدەبڕێ
دەشت بەرگی خەفەت دادەڕێ
کیژان بۆ شنگ دەچنەوە خڕێ
کوڕان دەچنەوە جێ ژوانان
دەبنەوە چۆپی کێش شوانان
زەمان ئاوسی ڕووداوە
مێژوو باڵی بۆ کێشاوە.
https://t.me/Hatam_marzang


17ی خەرمانانی 2723ی کوردی
17شهریور 1402 شمسی
حاتەم مەرزەنگ

نامەای دیگر بە مانیسا خانم

دختر عاقل و باسواد و هنرمند و خوش تیپم،درودبر شما،جدا دلم برایت تنگ شدە،امیدوارم هیچ وقت دلتنگ نباشید.
دختر عزیزم،زندگی میدانی است،پراز ناملایمات،سختیها،تلخیها،شادیها،افت و خیزها،اشکها،خندەها،شکستها،پیروزیها،توهینها،تعارفها،تعریفها،تفریقها،فصلها،وصلها،افتخارات ، شرافتمندیها،عشقها،قهرها،شکستها و پیروزیها.
و اینست کە میگویند: زندگی بهترین مدرسە است.
دختر عاقلم،شیرینتر از جانم،شکر خدا کە با ادبیات کوردی،فارسی و زبان انگلیسی هم آشنائی خوبی پیدا کردەای،و کار موسیقیت هم بد نیست،پس روز بە روز مسئولیت شما در برابر جامعەو ملت و دوستان و خانوادەات بیشتر میشود.
شخصیتت را با علم و دانش و معرفت وشعور مستحکم کن،سعی کن با نور علم ودانش بە محفل بی چراغان نور بتابانی.
همیشە یارو یاور درماندەگان باش، باهمە با زبان شیرین وادبی و مستدل حرف بزن،حتی با بدترین دشمنانت بد زبانی نکن و این مهم زمانی محقق میشود کە هیچ وقت از کسب علم ودانش و کتاب فاصلە نگیری،استعدادی در وجودت موجود است کە بی نظیر است،سعی کن این موهبت را شکوفا کنی.
ملت کورد بشدت محتاج وجود فرزندان تحصیل کردە و خلف است،تا امروز هم کە کوردها چون خورە بە جان هم افتادەاند از بی فرهنگی و بی سوادیست،کوردها شعور تحمل توفیقات هم رو ندارند،آنها در خنجر بر پشت هم زدن،شهرەآفاقند، و این دردیست کە درمان آن تحصیل فرزندان این ملت است،راه دیگری برای درمان این درد وجود ندارد.
دختر گلم کسیکە از پشت خنجر بزند شرافت و انسانیت ندارد، تاریخ گواهی میدهد کە هیچ ملتی بە اندازە کوردها جنگاور و حماسی و مهربان و مهمان نواز نیست،اما هیچ ملتی هم همچون ملت کورد با هم درگیر نیستند.
بدبختیهای ملت کورد از فقر فرهنگی است.
نسلهای آیندە میبایست این درد را درمان کنند،
آرزوهای دیرینە برحق این ملت وقتی محقق میشود کە کورد تحصیل کردە باشد.
درخاتمە دختر گلم،ضمن اینکە بە درس و مدرسەو موسیقی و زبانهای خارجی مشغولی،از کتاب و کتابخوانی بە هیچ عنوان فاصلە نگیر. در همە زمینەها مطالعە کن.کتاب همە چی رو بە آدم میدهد بدون هیچ انتظاری.

https://t.me/Hatam_marzang


ارومیە،19 شهریور سال 1402
حاتەم مرزنگ

سەرەنجم ڕادەکێشێ نووری ڕوخسارت هەموو ڕۆژێ
کە ڕۆژ ئاوا دەبێ کۆڵان دەبێتە قیبلەیی ڕازم
ئەوەندەی نایە کۆڵان نازەنینم شەو دەکا حوکمات
هەناسەی ساردو ئەشکی دیدە، دێن،دەیدەن لە قاو ڕازم
کتێبی ڕووت پڕی پەخشان و شیعرو بابەتی جوانە
بە نۆتی ئەو کتێبە کووکم کردۆ ساز و ئاوازم
گوڵم گەر تۆم نەبێ لەو ڕۆژە نەحس و پڕ لەئازارو خەمانەمدا
دەبم بەو ماتەمین بارەی بڵێم سازێکی ناسازم
دەمێ ساڵە دڵم پێتەختی حوکماتی جەنابی یاری دڵبەردە
لە مێژە وەک مەلێک پێکراوی پەنجەی بێ بەزەی بازم
کوتم حاتەم لە دەورت سەگ وەڕە،کەر جووتە داوێژن
کوتی من موڕشیدو پیرم، هەژارە و کوردی بێ نازم
لە دانیشگای مەڕامی مام هەژاردا فێری ڕێندی بووم
لە حاند ئەو گوێدرێژە بۆزە کوا بێ هێزو لاوازم؟

https://t.me/Hatam_marzang

حاتەم
19ی خەرمانان 1402 ورمێ

موهایش،سیاە و دراز بودند،باد لامصب بدون رعایت جوانب و مقررات موجود در جنگل روسریش را ربود،موهایش بی وقفە بر شانەو گردن و گونەها و صورت ماهش ریختند و با باد بە رقص و شادی و جولان در آمدند.
رقص موها همە موجودات دورو بر را بە رقص در آوردە بودند،انگار کە باد لامصب ساقی و شراب گردان بود.
او بود کە روسری را ربود،موها را بهم ریخت،رقص شروع شد و همە رو بە رقص واداشت، اگر دستم میرسید بی هیچ تشریفاتی حکم جلب و زندان و شلاقش میدادم ولی افسوس کە نمیتوان باد رو دستبند زد.
ابرها میرقصیدند،خورشید میرقصید،گردبادها تماشاگر بودند،پر از کین و نفرت.
عقابها،کبوتران،طیر و طیور همە میرقصیدند،اما عدەای کرکس بر جنازە فیلی در حال نزاع بودند،نزاع بر سر دل و جگر فیل بود.
گرگها بشدت با هم درگیر شدند،جوانها عاشق رقص بودند،مجربها جانب احتیاط و مصلحت را گرفتە بودند و نمیرقصیدند و حتی مخالف رقص بودند، روبهان گاهی میرقصیدند و گاهی بە مجلس کرکسان میرفتند و از جنازە فیل لقمەای،پارە گوشتی می دزدیدند.


https://t.me/Hatam_marzang

حاتم مرزنگ

یارم زیر چتر گیسو در خواب نازسحر است
ترسم صدای پای باد از خواب بیدارش کند
سیمن تن بی مثل ما،دور باشد از درد و بلا
ترسم کە عطر باغ و باد آید بیمارش کند
حاتم،برباد سجدەکن،از یارچشم پوشی کند
هرچشم بد بریار را پست وبی مقدارش کند.
حاتم مرزنگ..ساعت 5صبح
روستای زیبای سراب.یکم مهرما 1402