‏خیلی قبل تر از اینکه بری، بهم یادم داده بودی که چجوری بدون تو زندگی کنم.

‏راستش هنوز مطمئن نیستم اگه یه روز بی خبر ول کنم برم کسی میاد دنبالم یا نه.

وقتی سنم کمتر بود تصورم از عشق یک چیز دراماتیک و رمانتیک بود و خب چون به اقتضای سنم رفتار میکردم گمان میکردم عشق تمام بدی ها را میپوشاند و برای مجنون لیلی را بی نقص میکند موجب صبر بیشتر لیلی برای وصال میشود اما بعدها به این نتیجه رسیدم مهم ترین ارمغان عشق احترام ، اعتماد و تعهد است گویی دیگر عشق برایم مهم نبود و ثمره های عشق برایم مهم تر بودند ، پس اگر در عشق احترام و اعتماد و تعهد نیافتی بدان آنچه تصور میکنی عشق است یک حس زودگذر و بی اهمیت است .

ثابت کردن خودت به آدما مثل ثابت کردن دایره بودن دایره به دبیر هندسه‌ست.
دایره‌ست دیگه!

مرسی خدا
مرسی ک خیلی چیزارو بهم نشون میدی:)

چجوری ببخشمت؟

‏اومدنت‌ دیگه‌ من رو‌ زنده نمیکنه، برو پیش همونی که بخاطرش منو کشتی.

آخرین مرحله دوست داشتن رها کردنه، رهاش می‌کنی چون میبینی زندگیش بدون تو قشنگتره.

وقتی بدون من میشه مطمئن باش بدونِ توام میشه

نمی‌فهمی نه نفرَتو نه عِشقو

یه تیکه از یه کتاب خوندم که واقعا حالمو خوب کرد، می‌گفت:
"از رها کردن نترس.
هیچکس نمی‌تواند چیزی که مال توست را از تو بگیرد؛ و تمام دنیا نمی‌توانند؛ چیزی که مال تو نیست را حفظ کنند."
همینقدر ساده و قشنگ

عشق وابسته به یک چیزه «توجه» میگه اگه کسی بهت گفت دوستت دارم ولی بهت توجه نکرد، بدون دوستت نداره ولی اگر کسی حواسش بهت بود، از غصه‌ات غمگین شد، تو جمع ها نتونست بهت بی توجه باشه و همیشه پیگیرت بود، حتما دوستت داره..

"بلد بودن آدما" خیلی مهم تر از دوست داشتنشونه.

اون میتونه قلبمو از ”🩷“ به ”💖“ تبدیل کنه

<من به خودم قول دادم:
خوب تر از قبل بشم
قوی تر از قبل بشم
شاد تر از قبل بشم.✨>