از همه شلوغ‌تر بودیم؛ از همه ساکت‌تر شدیم.

خیلی خسته‌ام، اما به خودم می‌گم:
یکم دیگه تحمل کن، شاید فردا بهتر
باشه. یکم دیگه تلاش کن، شاید همین
تلاش آخر، راهی جدید به روت باز کنه.
یه بار دیگه دل به دریا بزن، شاید همین
موج، تورو به ساحل برسونه. یه بار
دیگه قدم بردار، شاید همین قدم،
خورشید پشت شب رو نشونت بده.

گاهی لازمه همه‌چیز رو ول کنی تا دوباره نفس بکشی. نه چون قوی‌ای، چون خسته‌ای از قوی بودن. چون دلت می‌خواد فقط “خودت” باشی، بدون نقش، بدون نقاب، بدون باید و نباید. این روزها یاد گرفتم خودشناسی همیشه با سکوت شروع میشه. با خاموش کردن صداهای بیرون، با خیره شدن به آسمون، با یه سیگار روی بالکن و فکر کردن به اینکه من واقعاً کی‌ام، چی می‌خوام، و از چی دارم فرار می‌کنم. حس آزادی همیشه شبیه فریاد نیست. گاهی فقط یعنی بدون ترس بخندی، بدون توضیح استراحت کنی، و بدون گناه‌کردن بخوابی تا ظهر. یعنی دیگه دنبال درست بودن برای بقیه نباشی. یعنی بتونی بگی “الان اینم منم”، درهم، ولی واقعی. دارم یاد می‌گیرم آزادی یعنی انتخابِ خودم. نه از روی لجبازی، بلکه از روی آرامش. و این شاید صادقانه‌ترین شکل رشد باشه.

من گاهی ترجیح میدم دور شم
دور شدن همیشه درست ترین راه برای
آزاد سازی روحت از فشار های مداومه
انگار زنجیری دورت بستس و تو نمیتونی هیچ جوره بازش کنی
دور شدن درست مثل اروم تلاش کردن برای باز کردن اون زنجیره برای ادامه دادن
[″برای زنده موندن...]

00:00

امیدوارم فردا برات قشنگ تر باشه
پر از اتفاق های خوب
پر از انرژی مثبت
تو لایق بهترین هایی
بی شک بهترین ها به سراغت میاد 🥹❤️

خدا یهویی اتفاق های خوب و آدمای خوب رو سر راهت قرار میده
تو اوج نا امیدی و خستگی
یهو به خودت میای میگی
نه بابا خدا چقدر منو دوست داره
فقط منتظر ی فرصت بود
وقتی یاد گرفتی ک خودتو دوست داشته باشی
آدم های درست سر راهت قرار میگیرن

00:00

دوستان غلط کردم اومدم مدیریت مالی

هیچی نمیفهمیم

‏تنها رانندگی کردن فقط اونجاش که آهنگ مورد علاقه‌ات رو ٣٠ بار پشت سر هم گوش میدی و هیچ کصکشی هم نیست اعتراض کنه.

.

من هنوزم سر موضوعاتی که باهاشون کنار اومدم ناراحتم.

خبر خوب اینه که مووآن کردم؛
خبر بد! احساساتمو از دست دادم.

بغل کن روحمو که خسته‌اس.
‌