هیچ چیز کمک نمی‌کند، یا خودم
به دادِ خود می‌رسم یا دیگر تمام‌ شده‌ام.

من یادت نرم...

‏امیدوارم روزایی وجود داشته باشه که قهوه مزه‌ خیلی خوبی بده، لیست آهنگات باعث رقصیدنت بشن، غریبه‌ها دلیل لبخند زدنت بشن و آسمون پر ستاره‌ شب روحت رو لمس کنه. امیدوارم روزایی باشه که از زنده بودن لذت ببری.

من تصمیم دارم ک بگذرم
از هر آنچه ک دلیلی برای حال بد باشد
هر آنچه عمیقن مرا آزار میدهد
هر آنچه ک به روحم سختی میدهد

میخواهم ک شاد باشم
لبخند بزنم و روز به روز قدرتمند تر شوم...

بعد از یه سنی،ترکیب برنده ی زندگی میشه:
آرامش شب،تنهایی،موزیک آروم و خونه.

سختی هم ب وقتش زیباست وقتی ک قدر دریافتی ک قراره ازش داشته باشی رو بدونی..

‏بعضی از دعواها اصلاً مال اون لحظه
نیستن، مال وقتاییه که مدام گفتی
”عیبی نداره“، ولی عیب داشته.

اونی که میدونه از چی ناراحت میشی
و تکرارش میکنه، شاید بار اول دوم اشتباهش
باشه ولی بار سوم چهارم انتخابشه.

‏قشنگترین دیسبک تاریخ رو افشین یداللهی زده که میگه:
تا آخر عمر؛
درگیر من خواهی بود
و تظاهر میکنی که نیستی.
من می‌دانم به کجای قلبت شلیک کردہ‌ام
تو دیگر خوب نخواهی شد...

هیچوقت تا حالا با همچین ورژنی از خودم
که بعد از کلی صبوری، یهو تو یک لحظه،
تمومِ چیزایی که با چنگ و دندون نگهشون
داشته بودم و رها کنم و برم، روبرو نشده
بودم.

نمیتونی دائما بزنی تو ذوقم و بعدش بپرسی چرا رفتارت سرد شده.

عزیزم خیلی برات ناراحتم که نتونستی من رو برای خودت نگه داری.

I miss you but fuck you.

فقط یه احمق میتونه اشکیو در بیاره که ده نفر منتظر پاک کردنشن.

گرون‌ترین درسای زندگیتو از ارزون‌ترین
آدما یاد می‌گیری.

اونقدر از خودم،اخلاقم، شخصیتم، لِولم
و قلب مهربونم مطمئنم که میدونم
هرکدوم از اطرافیانم ازدستم بده بعدش
آدمی حتی شبیه به من‌ رو پیدا نمیکنه.

زمین می‌چرخد عزیزِ من؛
غمِ امروزِ من، غمِ فردای توست.
«اندکی صبر.»

دیگه استاک کردنتم حال نمیده تکراری شدی.