آدم‌ها هیچوقت از بین نمیرن، اون‌ها تبدیل میشن به یه سری حس مثل خشم، تنفر، دل‌زدگی، دل‌مردگی، حسرت یا شایدم بغض.

و چشم‌های غمگین من
نتیجه‌ی تمام حرف‌های نزده و رنج‌های
پنهانی‌ام است.

اتفاقا من زبونم خیلی از تو تیزتر بود، ولی حرفی که حس میکردم قلبت رو میشکنه، نزدم.

دختر باید همیشه بوی خیانت بده ولی هیچوقت خیانت نکنه.

پسرارو تا قبل اینکه شوهرتون نشدن جدی نگیرید.

کسی هم از "از دست دادن تو"ترسید؟

ولی کاش تصمیم درست این نبود.

هزاران رویا میمیرند تا بفهمی،زندگی رویایی نیست.

از خدا ممنونم که همیشه نشونه هاشو برام می‌فرسته
که بفهمم چقدر ارزشمندم🥹❤️

بخند؛ بلندتر از تمام گریه‌هایی که کردی
و کسی ندید.

از من به کودک درونم؛
مرا ببخش که رنجاندمت،در آدینه ایی که شایسته شادی بودی...

"آنچه قسمتِ توست، از کنارت نخواهد گذشت"

آخر ی روز از درد معده میمیرم...

اون پیام ریسکی رو بفرست.

زخمی که زدی با خونِ خودت میشورم.

عجب زندگی بود، همش؛
آدم اشتباه، مکان اشتباه، زمان اشتباه.

اگر انسان بتواند در برابر «دوست‌داشتـه‌نشدن» تاب بیاورد،
احتمالاً دیگر هیچ‌چیز نمی‌تواند او را از پا درآورد.

سخت شد راه پر فراز
خم شد قامتم عین ماه
زخم شد تنم از گناه
پر از خشم شدِ این نگاه

خون شد این چشا
پایان نیافت درد ما
سوخت همه خاطرات
سکوت شد در انتهای راه...

زندگی،
همین
شادی‌های
کوتاه
ما
بود؛
میان
غم‌های
ممتد
و
ماندگار!

من که بوسیدمت گذاشتمت کنار ولی میشه ی بوس دیگه؟