شاید تو یادت بره چی گفتی ولی من اصلا یادم نمیره چی شنیدم.

من خیلی صبر کردم به بهتر قانع نیستم بهترینش حقّمه!

‏وقتی میگم غمگینم، لزوماً علتش مسائل عاشقانه نیست، باور کنید زندگی پر از مسائل پیچیده‌‌ی دیگه هم هست.

من همیشه یا صفرم یا صد حد وسط ندارم

بهتر از من اگه کسی باشه قطعا ورژن سال بعد خودمه

تو با همه وجودت پای کسی بودی که پشتتو خالی کرد.

‏خیلی عادی نشستی، یهو دردی که بارها پذیرفتی قلبتو می‌سوزونه.

با هرکسی قهر بودم بگید آشتیه...

تو ته نور،ته پاکی

من لایق این غم‌ نبودم، کاش هرگز ندیده بودمت.

یه روز از خواب پا میشی، صبحانه‌ت رو میخوری، مسواکت رو میزنی، میری به کارات برسی و دیر یا زود میفهمی که بهش فکر نکردی؛ به اون اتفاق، به اون روز، به اون حرف، به اون آدم.

می‌گم اشکالی نداره ولی بعدش بغض می‌کنم.

اتفاقا سخت بود!
خیلی هم سخت..
هنوز هم هست..
ولی من فرصتی برای فکر کردن به سختیش ندارم..
من باید از اون سخت‌تر باشم..

‏سرتاسر زندگی خلاصه می‌شه تو دووم آوردن. دووم آوردن موقع راه رفتن‌های طولانی، دووم آوردن تو شب قبل امتحان، دووم آوردن تو دقایقی که چند بار زنگ زده‌ای به مامان و جواب نداده، دووم آوردن تو نگه داشتن رژیمت، دووم آوردن تا آخر ماه با حقوقت، دووم آوردن تو حفظ زندگی روزمره و زنده موندن.