راجع به شکست‌های چندسال اخیرم باید بگم که ترس از دست دادن باعث شده دیگه نخوام چیزی به دست بیارم.

دیگه کسیو نمیشه جدی گرفت؛ کسی اونقدر واقعی نیست که بوی موندن بده. کسی اونقدر شبیهت نیست که بتونی از بغضات واسش بگی. کسی اونقدر دوستت نداره که از جهان نترسی. کسی نیست، این دنیا از درون خالی شده.

‏کارمندای تلگرام میتونن ازم اخاذی کنن با آهنگایی تو خفا گوش میدم تو سیو مسیجم.

Can you please help me find my friend’s

نمیدونم به چی احتیاج دارم، ولی جای یه چیزی خالیه.

‏والا یه کف دست قلبه نمیدونم چطور میتونه این همه گاییده شه.

‏من هی یادم میره که اینستا یه بخشی داره به نام دایرکت مسیج که باید چک کنم و جواب عزیزانمو بدم وگرنه از دستم دلخور میشن.

هیچی
ما
رو
نمی‌کشه
ولی
اعتماد
به
همه
قاتل
ماست!

هنوزم نمیشه ازت بکنم
هنوزم اسمت که میاد میپرم……

اینجانب در ده سالگی عقل بیشتری از الان داشتم.

‏دلم برات خیلی تنگ شده، کاش باهام اینجوری نمیکردی.

يادمون رفت زندگي كنيم

بعضی از افراد به شما صدمه میزنن و جوری رفتار میکنن که انگار از اول شما اونارو آزار دادید .