از دفترم اشک هایم چکه میکند
اشک های ک برای نوشتن هر کلمه ریختم
اشک های ک برای هر درد ریخته شدن
من چه شدم؟
هزاران سال پیر تر شدم...

من ضعیف نیستم من فقط خستم

هیچ آدمی واقعی نیست...

چرا تموم نمیشه این زندگی عن؟

کاش زندگیم دروغ ۱۳ بود

نفرتم ب آدما هر لحظه بیشتر میشه

شروع بدبختی!

نوشتم تا ک ببینی
تو همیشه همینی
من گول خوردم میبینی؟

هنوز ک دیر نیست
جایی ک دل نیست
زندگی مگر دارد شیرینی؟

من میتونم به تنهایی
سخت تر از کوهم به تنهایی
به آخر میگویم من بردم میبینی؟

من دیگ واقعا نمیتونم
فقط مرگ چاره ی منه

پر از پوچ...

من پر حرفم
اما سکوت شده سَدم!

نیش آدم از نیش مارم بدتره!

گاهی وقتی دلم میخاد همه رو بکُشم جای خودم
همیشه قرار نیست ی بلایی سر خودت بیاری

از آشنا و غریبه بد دیدم...!

تو برمیگردی ولی این دفعه من بودنِ خودمو شک دارم🌿

چرا مرگ ب سراغ ما نمیاد؟

از همه چیز ک بگذرم
زندگی یک جایی یکی دیگ از پرده هاشو کنار میزنه...