پیر شدم از دست این فندوم

اوه

فقط میتونم بگم اوه

کوتاه بود اما تکان دهنده

ملودی نات ایناف...

"well, am I the problem?" NO

لریک ایمچور..
”بدون تردید و دودلی غیرممکنه
یه مشت کم و کاستی‌ام، ولی برام مهم نیست
چیزای آشنا(تکراری) برای من فقط یه لالایی ان
غیرمنتظره‌ست، این یه غافلگیری تازه‌ست
پشت اون نگاه‌های تیز و خیره،
فقط یه شایعه کافیه تا کنترلشونو از دست بدن
بذار تا دم صبح تو اضطراب بمونن
زیادی وابسته نشو
اینم منم، آره“

نویز..

دیوونه‌وار، هیچوقت دست نمیکشم
حتی اشتباهاتمم به جون میخرم (میچشمشون)
حتی اگه خطرناک به نظر بیام
مهم نیست، درست یا غلط
مهم نیست، درست یا غلط
هیچکدومش مهم نیست، درست یا غلط
بدون ترس، بال‌هامو باز میکنم
پس ساکت شو و پرواز کردنمو تماشا کن

هیسونگ درمورد ایمچور توضیح میده؛ خب، یه کم از پشت صحنه‌ی ساخت این ترک بگم! اگه بخوام خیلی ساده بگم، وقتی داشتم مینوشتمش، جوکر رو توی ذهنم تصور میکردم. آره، جوکر رو تصور کردم که وسط شهر پرسه میزنه، همینطوری قدم میزنه و راه میره، و آهنگ رو با همین تصویر توی ذهنم نوشتم. نه قبل از تغییرش، بلکه بعد از تغییرش.. بعد از اینکه تبدیل میشه. جوکر بعد از تغییرش، آره.. قبل از تغییر هم باحاله، ولی وقتی اون ظاهر بعد از تغییرش رو توی ذهنم تصور کردم و خودمو غرق آهنگ کردم، حس کردم ترک بالاخره شکل گرفت و کامل شد.

- ایوان، خودت برامون بگو “death of me” چه مفهومی داره؟
🦌 : حتما. “death of me” یه جورایی مثل اینه که نخ‌های بهم گره‌خورده ای از احساسات مختلف رو محکم توی دستت بگیری و به جلو بدویی؛ با این حس که “خب، حالا میخوام یه بار امتحانش کنم”
- دقیقا همینطوره

🦌 : اگه بخوام درمورد ترک “going home” بگم، این آهنگ یه پیام داره ”در نهایت، من توی مسیر درستی قرار دارم“ وقتی این آهنگو برای خانواده‌م و آدمای اطرافم توی کمپانی پخش کردم، از بین همه بیشتر از این آهنگ خوششون اومد. برای همین امیدوارم شما ام دوستش داشته باشید.

یه میکروفن تنها، جا مونده توی یه رویای دردناک
و من که تنها روی صحنه ایستادم
تنها قدم میزدم، ولی حالا همه پشت سرمن، آره
نگاه‌های سرد و حرف‌های دردناک،
آرزو میکنم شب بگذره و همه‌شون به دست فراموشی سپرده بشن
همچی بی وقفه ادامه داره و ادامه داره..
و میدونم، یه روز بالاخره میری
حتی اگه از پا بیفتم و آب بشم، هنوز همونجا میمونم، مثل یه شمع
در دل نور میسوزم، زیر درخشان ترین نور خورشید، اوه
شبی در اتاقم که زمستون برای لحظه‌ای از راه رسید،
و همه‌جا پر از نور ستاره‌ها شد
پس صبر کن تا به کسی تبدیل بشم که دیگه تنهات نمیذاره
تقریبا رسیدم خونه، دیگه تقریبا رسیدم..

حسی که امروز بعد از مصاحبه داشتم: