خب دیگه بسه.

ایوان بابت دبیو سولوت تبریک میگم. وقتی خبر شروع دوباره ات منتشر شد، خیلی سر و صدا به پا کرد و حسابی مورد بحث قرار گرفت. انهایپن هم توی مسیر رشد و پیشرفت بود و خیلی از فن ها از جدایی ناگهانی‌ات ناراحت و ناامید شدن. حرف صادقانه‌ات به این فن‌ها چیه؟ و اینکه، بعد از این تصمیم، چیزی هست که تازه متوجهش شده باشی یا بابت انتخابی که کردی پشیمون شده باشی؟
🦌 : اول از همه، میخوام از همه‌ی توجه و حرف‌های پرمهر و صمیمانه‌ای که نسبت به من داشتین، واقعا تشکر کنم. تصمیم برای سولو بعد از صحبت‌ها و بررسی های عمیق گرفته شد، ولی با این حال، ناراحتی و نگرانی‌ای که توی حرف فن‌ها هست رو عمیقا درک میکنم. برای همین، به عنوان ایوان، فکر میکنم بهترین کاری که از این به بعد میتونم برای جبران انجام بدم اینه که خودمو از طریق موسیقیم و با رفتار های واقعی و صادقانه‌م نشون بدم. همینطور سخت تلاش میکنم به آرتیستی تبدیل بشم که بتونه روز به روز تاثیر مثبت و خوب بیشتری بذاره. از طرف دیگه، شنیدم که شما خبرنگارها هم ایمیلایی در قالب اعتراض دریافت کردین و نگرانی‌های مختلفی رو از طرف فن‌ها شنیدید.. میخوام صمیمانه عذرخواهی کنم که به خاطر این موضوع، توی کارتون اختلالی پیش اومده.

اکی.

این وسط اونایی که به انهایپن شید میدن و اتک میزنن درک نمیکنم

بابا بیا برو تو کونم دیگه خفه شو

پیر شدم از دست این فندوم

اوه

فقط میتونم بگم اوه

کوتاه بود اما تکان دهنده

ملودی نات ایناف...

"well, am I the problem?" NO

لریک ایمچور..
”بدون تردید و دودلی غیرممکنه
یه مشت کم و کاستی‌ام، ولی برام مهم نیست
چیزای آشنا(تکراری) برای من فقط یه لالایی ان
غیرمنتظره‌ست، این یه غافلگیری تازه‌ست
پشت اون نگاه‌های تیز و خیره،
فقط یه شایعه کافیه تا کنترلشونو از دست بدن
بذار تا دم صبح تو اضطراب بمونن
زیادی وابسته نشو
اینم منم، آره“

نویز..

دیوونه‌وار، هیچوقت دست نمیکشم
حتی اشتباهاتمم به جون میخرم (میچشمشون)
حتی اگه خطرناک به نظر بیام
مهم نیست، درست یا غلط
مهم نیست، درست یا غلط
هیچکدومش مهم نیست، درست یا غلط
بدون ترس، بال‌هامو باز میکنم
پس ساکت شو و پرواز کردنمو تماشا کن

هیسونگ درمورد ایمچور توضیح میده؛ خب، یه کم از پشت صحنه‌ی ساخت این ترک بگم! اگه بخوام خیلی ساده بگم، وقتی داشتم مینوشتمش، جوکر رو توی ذهنم تصور میکردم. آره، جوکر رو تصور کردم که وسط شهر پرسه میزنه، همینطوری قدم میزنه و راه میره، و آهنگ رو با همین تصویر توی ذهنم نوشتم. نه قبل از تغییرش، بلکه بعد از تغییرش.. بعد از اینکه تبدیل میشه. جوکر بعد از تغییرش، آره.. قبل از تغییر هم باحاله، ولی وقتی اون ظاهر بعد از تغییرش رو توی ذهنم تصور کردم و خودمو غرق آهنگ کردم، حس کردم ترک بالاخره شکل گرفت و کامل شد.