اون موقعها خیلی تحت فشار بودم، اوضاع روحیم خوب نبود. همه انگار یه چیزی داشتن، ولی من نمیدونستم چی از خودم دارم. با خودم کلنجار میرفتم که اصلاً چرا اینجام. حس میکردم هیچی ندارم. تنها چیزی که داشتم، حمایت اعضای گروهم و فنهام بود و تنها چیزی بود که بهش باور داشتم.
واقعاً فکر میکنم تا اینجا رو فقط با ۹۹٪ تلاش خودم اومدم جلو. از دل همین تلاشا بود که اعتمادبهنفس پیدا کردم. نمیخوام اون کسی باشم که با یه استعداد عجیبغریب بقیه رو ناامید میکنه، نه. بلکه میخوام با یه داستان قشنگ، امید کسی بشم، و راستش، بیشتر از هر چیز، به این افتخار میکنم که تا حالا هر چی بهدست آوردم، با تلاش خودم بوده.
پس خواهش میکنم، هیچوقت از هیچی دست نکش. اگه یه چیزی رو با دل و جون دنبال کنی، حتی اگه سخت باشه، نذار واقعیت دلسردت کنه. خیلیها رو دیدم که بهخاطر پول یا سخت بودن مسیر، بیخیال رؤیاشون شدن. چون رقابت زیاد بود یا حس کردن جا ندارن.
دلم میگیره وقتی یکی رو اینطوری میبینم. همیشه میگم “نه! باید امتحانش کنی. تا امتحان نکنی، نمیفهمی چی میشه. تا وقتی اون رؤیا خودش بیخیالت نشده، تو هم بیخیالش نشو”
حتی اگه نشدنی بهنظر بیاد. اگه یه چیزی قرار نباشه بشه، خودش ازت جدا میشه. ولی این معنیش این نیست که دیگه همه چی تمومه. اون تجربه یه روزی بهت برمیگرده، باعث رشدت میشه، باعث قویتر شدنت.
هر کاری که تو مسیر رؤیات انجام بدی، آخرش یه جوری به دردت میخوره. اگه دل بسپری بهش، یه انگیزه فوقالعاده بهت میده که حتی فکرشم نمیکنی.
پس بیخیالش نشو. اگه یه چیزی هست که خیلی دلت میخواد انجامش بدی ولی دو دل هستی، خب همین الان، بدون معطلی، برو سمتش! خودتو بنداز تو دل اون رؤیا. این آرزوی منه. امیدوارم همهی انجینای من همچین آدمایی باشن.
حتی وقتی دبیو کردم، حقیقتا به زور وقت میکردم گیتار بزنم، خیلی سرم شلوغ بود. توی این پنج سال، وقت آزاد خیلی کم بود. ولی هنوزم میتونم با افتخار بگم که هیچوقت ولش نکردم. همیشه تلاش کردم. آنقدر که نسبت بهش علاقهمند و پرشور بودم.
البته.. یه نکتهی اضافه هم بگم... کار و تلاش زیاد بعضی وقتا میتونه برات دردسر بشه. تازگیا اونقدر گیتار زدم که انگشتهام ملتهب شدن و یه ماه نتونستم بزنم.. ولی الان دارم دوباره آرومآروم شروع میکنم، بدون زیادهروی.
خلاصه اینکه آره—وقتی واقعاً یه چیزی رو با عشق دنبال میکنی، هیچوقت پشیمون نمیشی. واقعاً، برای همتون آرزوی موفقیت دارم.
انهایپن ‘همیشه هر ساعت، هر روز، کل سال’ حمایتگر رؤیاتونه و براتون امید میسازه. پس بهمون باور داشته باشین و تلاش کنین.
و وای، فکر کن یه روز یکی بیاد بهم بگه “جونگسونگ، به حرفات گوش دادم، انجامش دادم، و جواب داد!” اگه یکی اینو توی کنسرت بهم بگه، فکر کنم اشکم دربیاد.
واقعاً فکر میکنم تا اینجا رو فقط با ۹۹٪ تلاش خودم اومدم جلو. از دل همین تلاشا بود که اعتمادبهنفس پیدا کردم. نمیخوام اون کسی باشم که با یه استعداد عجیبغریب بقیه رو ناامید میکنه، نه. بلکه میخوام با یه داستان قشنگ، امید کسی بشم، و راستش، بیشتر از هر چیز، به این افتخار میکنم که تا حالا هر چی بهدست آوردم، با تلاش خودم بوده.
پس خواهش میکنم، هیچوقت از هیچی دست نکش. اگه یه چیزی رو با دل و جون دنبال کنی، حتی اگه سخت باشه، نذار واقعیت دلسردت کنه. خیلیها رو دیدم که بهخاطر پول یا سخت بودن مسیر، بیخیال رؤیاشون شدن. چون رقابت زیاد بود یا حس کردن جا ندارن.
دلم میگیره وقتی یکی رو اینطوری میبینم. همیشه میگم “نه! باید امتحانش کنی. تا امتحان نکنی، نمیفهمی چی میشه. تا وقتی اون رؤیا خودش بیخیالت نشده، تو هم بیخیالش نشو”
حتی اگه نشدنی بهنظر بیاد. اگه یه چیزی قرار نباشه بشه، خودش ازت جدا میشه. ولی این معنیش این نیست که دیگه همه چی تمومه. اون تجربه یه روزی بهت برمیگرده، باعث رشدت میشه، باعث قویتر شدنت.
هر کاری که تو مسیر رؤیات انجام بدی، آخرش یه جوری به دردت میخوره. اگه دل بسپری بهش، یه انگیزه فوقالعاده بهت میده که حتی فکرشم نمیکنی.
پس بیخیالش نشو. اگه یه چیزی هست که خیلی دلت میخواد انجامش بدی ولی دو دل هستی، خب همین الان، بدون معطلی، برو سمتش! خودتو بنداز تو دل اون رؤیا. این آرزوی منه. امیدوارم همهی انجینای من همچین آدمایی باشن.
حتی وقتی دبیو کردم، حقیقتا به زور وقت میکردم گیتار بزنم، خیلی سرم شلوغ بود. توی این پنج سال، وقت آزاد خیلی کم بود. ولی هنوزم میتونم با افتخار بگم که هیچوقت ولش نکردم. همیشه تلاش کردم. آنقدر که نسبت بهش علاقهمند و پرشور بودم.
البته.. یه نکتهی اضافه هم بگم... کار و تلاش زیاد بعضی وقتا میتونه برات دردسر بشه. تازگیا اونقدر گیتار زدم که انگشتهام ملتهب شدن و یه ماه نتونستم بزنم.. ولی الان دارم دوباره آرومآروم شروع میکنم، بدون زیادهروی.
خلاصه اینکه آره—وقتی واقعاً یه چیزی رو با عشق دنبال میکنی، هیچوقت پشیمون نمیشی. واقعاً، برای همتون آرزوی موفقیت دارم.
انهایپن ‘همیشه هر ساعت، هر روز، کل سال’ حمایتگر رؤیاتونه و براتون امید میسازه. پس بهمون باور داشته باشین و تلاش کنین.
و وای، فکر کن یه روز یکی بیاد بهم بگه “جونگسونگ، به حرفات گوش دادم، انجامش دادم، و جواب داد!” اگه یکی اینو توی کنسرت بهم بگه، فکر کنم اشکم دربیاد.
این پسر واقعا عاقل ترین و بهترین انسانی عه که تونستم تو طول زندگیم بشناسم و دوستش داشته باشم.