وارد خونه میشه.
+ سلاممم ادم بده چطوری بچه
دستم و روی سرم میگرم، بطری ویسکی و برمیداره، با انگشتش درش رو باز میکنه.
- ولم کن لطفا
باز اون لبخند رو مخش روی لبشه.
+ هی هی ادم بده داستان چرا انقدر عصبیه بیا این ویسکی رو بخور اروم بگیر
بطری رو پرت میکنه سمتم، بطری و میگرم و با عصبانیت سمتش پرت میکنم، داد میزنم.
- گفتم خفه شو گفتم ببند دهنتو
بطری میخوره تو صورتش، خون میاد، دستاش پر خون میشه، با بُهت بهش نگاه میکنم، به سمتش میرم، روی زانوهام میوفتم، لکنت میگیرم.
- مم.. متاسفم نمیخواستم اینشکلی بشه ببخشید.. ببخشید
دوباره اون خنده رومخش روی لباشه، از این خنده هاش متنفرم، دستامو میگره، با صورتی خونی و لبخند رو مخ، زل میزنه بهم.
+ چیزی نیست این دربرابر اون بگایی ها که سرم آوردی دردش ناچیزه
بغضم میکشنه، اشکام سرازیر میشه.
- من نمیخواستم.. میدونی
میگره تو بغلش، سفت بغلم میکنه.
+ میدونم

brain and heart

دیگه فقط بغض گلوم رو خفه نمیکنه قلبمم مچاله میکنه

فقط اینجاست که اون ادم قوی که تو ذهنتون از خودم ساختم رو در ضعیف ترین حالتش میبینید

خیلی ناراحتم
انقدر ناراحتم که اصن مگه میشه یه آدم انقدر زیاد ناراحت باشه ؟! =)

دیگه نمی‌تونم تشخیص بدم که واقعیته یا در حال تماشای ادامه‌ی کابوس هستم

اگه رد شدی قبولش کن اگه دوست داشته نشدی رها کن اگه یکی دیگه رو انتخاب کردن گذر کن

"خودم اون رفیقم"

شاید توی آینده‌ای که الان بابتش انقدر نگرانم اصلا دیگه وجود نداشته باشم.

‏خودش را بغل گرفته بود و انتظار می‌کشید. مدام توی سرش تکرار می‌کرد "درست می‌شود."و بعد به خودش پوزخند می‌زد.

‏+مود؟
-خسته، خسته، خسته.

‌‌‏ما همه مانده در زوایای زوالِ زندگی، زخمِ نو رسم می‌کنیم.

عشق؟
یک کلمه خاص برای احمق هاست