ما همونایی بودیم که مثل یه شبنم بی آزار و مثل گل رز زیبا بودیم همچی رو باهم حل میکردیم؟
چرا نگاه کردن به گذشته ای به اون قشنگی،مثل یه عذابه؟
+یعنی‌تصیر‌کی‌بود‌که‌اینجوری‌شد؟‌چرا‌همچی‌باید‌خراب‌میشد؟