تو درحال کندن قبر برای من بودی،من نگران زخمی شدن انگشتات

و تو زیباترین اتفاق زندگی من بودی!

آدم‌ها خیال می‌کنند وقتی لب‌ها بسته‌ست، دل هم آرام است؛ نمی‌فهمند بعضی دردها فقط شکل نجیب‌تری از فریادند.

او از آن آدم‌هاست که حضورش آرام است، اما غمش سنگین.

تنها قدم می‌زند، چنان آرام که گویی با سایه‌اش گفت‌وگو می‌کند.