ای بغض فرو خورده مرا مرد نگه‌دار؛
‏تا دست خداحافظی‌اش را بفشارم.
-فاضل ‌نظری.

هوس را عشق ننامید، دوستان من. این تنها توهینی‌ست که عشق سزاوار آن نیست.

اگر قرار باشد هر روز نام تازه‌ای را بر زبان بیاورید و هر شب از پاکی قلبتان سخن بگویید، شاید بهتر باشد دست‌کم به واژه‌ها رحم کنید.

می‌دانید، عشق آن‌قدرها هم ارزان نیست که با دیدن هر چهره‌ی تازه‌ای در سینه‌تان جوانه بزند.

همیشه به این تناقض لبخند زده‌ام؛ به کسانی که هر هوس گذرایی را با شکوهِ عشق اشتباه می‌گیرند و هر دلبستگیِ چندروزه را نشانه‌ای از عمق روحشان می‌دانند.

من، عزیزم، هیچ‌چیز را به اندازه انسانی که هوس‌هایش را با نام عشق تطهیر می‌کند، خنده‌دار نمی‌دانم.