اگر از تاریکی هایم بگویم
باز هم همانند یک‌خورشید درخشان مرا مینگری؟

ببین اگه اینروزا بهت بی توجهی میکنم برات وقت صرف نمیکنم و باهات حرف نمیزنم من واقعا ازت معذرت میخوام من هنوزم دوست دارم ولی اینروزا من حتی با خودم هم غریبم خودم رو هم نمیشناسم اینروزا عجیب سرد و تاریک میگذره خودم با خودم درخودم میجنگم

وقتی آنلاینه ولی سین نمیکنه مثل مولانا
بهش بگو:
«دل من ببردی به کجا سپردی!؟
نه جوابگویی، نه دهی رهایی!»

زنده ها تو شهر بودن اما،زندگی هاشون ادامه نداشت

گیریم خنجر حرف تو بر پهلوی باور ها نشست ، نوش دارویی، شرابی ، شیونی ... شعری به کارش میکنیم .دل که چرکین شد چکارش میکنیم !؟

باید یک دستورالعملی برای این زندگی وجود می‌داشت، مگر چقدر طولانی‌ست که انقدر زمین بخوریم و با زانوان زخمی و صورت خیس از گریه، دوباره به راه بیوفتیم؟

گر بر فلکم دست بدی چو یزدان
برداشتمی من این فلک را ز میان

در آغوشم بگیر و نجاتم بده؛
قاتلی به دنبال من است،گاه به گاه در آیینه میبینمش!