سیاه
لاجوردی
سبز🫥

فوروارد کن /تا چنلت در فولدر قرار گیرد.
اینجا جوین باش! 🧚🏻‍♀️

‌‌
عشق که برای مخفی کردن نیست....

‌
من به بند تو اسیرم تو ز من بی‌خبری
آفرین! معرفت این است که ز من می‌گذری...

نگاه مولانا چه قشنگ می‌گوید:

･اما بَهار من تویی من ننگرم در دیگری･

#مولانا 🌱
همانند مولانا باشید.

مرا به خاطر بیاور،
فراموشم مکن!
تا به خوابم بیایی...
از غمت
پوستم دارد چروکیده می‌شود،
و دستانم شروع می‌کند
به لرزیدن...

#شهناز_بخشی

هیچ‌کس کاملاً خوب نیست
و هیچ‌کس کاملاً بد.
در همهٔ ما
هم ریشه‌ای از خوبی هست
و هم ریشه‌ای از بدی.

#ماه_نور_روشن

خداوند میداند چه بود نیت مان...

"کمی مهربان باشیم...
شاید پشت لبخندهای دیگران، دردهایی باشد که ما هرگز از آن‌ها خبر نداریم."

#پᭂـشـــــتون

چکامه زار

عدد منتخب "1"

او از آن آدم‌هایی است که دوست ندارد دنبال کسی راه برود؛ همیشه می‌خواهد خودش راه را پیدا کند، حتی اگر سخت‌تر باشد، حتی اگر تنها بماند، چون در ذهنش آمده که یا اول باشد، یا اصلاً نباشد.

باوركنيد یا نه؛
ولی زن ها هيچ‌وقت عاشق ظاهر شما نمى‌شوند.
آنچه يك زن را مُبتلا مى‌كند،
امنيتى است كه آن را در شانه هاى مردانه پيدا مى‌كند.

🖤 سیاه ( سیرتِ سترونِ راز و اقتدارِ خاموش)


آدمِ سیاه،خویشتن را به آسانی عرضه نمی‌کند؛
او نه در طلبِ دیده‌شدن است،
و نه در تمنایِ فهمیده‌شدنِ سطحی.در پسِ نگاهش،جهانی نهفته است
که تنها در صورتِ شایستگیِ مخاطب
گشوده می‌شود.او به قدرت گرایش دارد
اما نه قدرتِ پرهیاهو و نمایشی،بلکه اقتدارِ درونی که بی‌نیاز از تأیید،است و در سکوت استوار می‌ماند. سیاه، به خلوت خو گرفته است؛
او از سطح بیزار است. سیاه، روحی‌ست
که حقیقت را در تاریکیِ خویش پرورش می‌دهد
و تنها به آنانی می‌بخشد که از عبورِ شب
هراسی ندارند.

https://t.me/KolbayeKuchakeSamira
https://t.me/Kafe_Farida
https://t.me/she_foundwriting
https://t.me/p0zh8
https://t.me/Negahe_Royayee
https://t.me/bano_Mahdvi
https://t.me/Wazhahayaram
https://t.me/nagzad
https://t.me/man4helmehr
https://t.me/https_Chakameh_Zar
https://t.me/Baran_Hejran
https://t.me/aweedkashana
https://t.me/AwayGomNam

💙 لاجوردی ( سیرتِ ژرفا و سکوتِ قدسی)

آدمِ لاجوردی،در مرزِ میانِ اندوه و آرامش زیست می‌کند؛ گویی رنج را نه انکار کرده،
نه تسلیمش شده بل آن را به سکوتی نجیب تبدیل نموده است.او به تنهایی پناه می‌برد،
در خلوت، چیزهایی را می‌بیند که در روشناییِ جمع نامرئی می‌مانند. او حقیقت را دوست دارد،
و از سطحی‌نگری بیزار است، از کلماتِ بی‌ریشه،
از احساساتی که عمق ندارند. و با این‌همه،
در همین ژرفا گاه از جهان فاصله می‌گیرد؛
در خویش فرو می‌رود، چنان‌که بازگشتنش بی‌ضرورت می‌نماید… لاجوردی، روحی‌ست
که به جای زیستن بر سطح،‌ترجیح داده است
در بی‌انتها اندیشیدن گم شود.
https://t.me/ManDarMianVazeha
https://t.me/https_Chakameh_Zar