همه‌چیز و بی‌نیاز از هر چیز🤍🫠.



@Dark_vibes7

هنگامی که در میان عزیزانت هستی ولی باز هم احساس تنهایی می‌کنی!
در میان ازدحام از مردمی اما باز هم این احساس تنهایی
تنهایت نمیگذارد.
شاید این باشد بی کسی!

واقعاً حس مضحکی است.

#دوشیزه_سادات

گفت: آرزویت چه است؟
گفتم: اینکه پسر بودم.
گفت: چرا؟
گفتم: مگر چرا هم دارد؟ این بشر کاری با ما کردن که پسر بودن شده آرزوی هر دختر ی.
گفت: و اما تو چه دانی از سختی های پسر بودن.


#دوشیزه_سادات

#حرف_بزنیم

معمولاً چه چیزی باعث میشه گریه کنید؟
حالا چه دختر چه پسر!

سپاس از جواب های تان!

گر چه جوابی نمی‌بینم و نمی‌خوانم
اما همینکه نظاره گر هستید خودش جای سپاس دارد.

جاده آرزو ها:

قدم زنان روان بودم در کنار جمعیت این شهر، شلوغی سر و صدا ها ،وسایل نقلیه و مردم.
مسیرم را در پیش گرفتم میخواستم رد شوم از سرک که چشمم به جاده یی خورد که پا هایم را سمت خود کشید و مسیرم را عوض کردم، به طرف سرک دیدم و کنار جاده ایستاد شدم. جاده ای که دل تنک اش بودم و با حسرت به جاده چشم دوختم جاده یی که اکنون برایم مانند اقیانوس بود و تیر شدن با پا هایم ازش مهال بود مرا با خود به فکر بورد سه سال پیش این جاده روی و رنک خاصی داشت و آدم های که از این جاده عبور میکردند رنگ تازه یی به جاده می بخشیدن.گروه های کوچک و بزرگ دختران و پسران و یا تنهایی کنار جاده قدم زدن و عبور و مرور زیاد از وسایل نقلیه بر شلوغی این جاده بیشتر می‌افزود و پای هزاران جوانان دختر و پسر را این جاده به خود می کشید و هر کی با شوق و ذوق فراوان روانه این جاده شده و راه آرزو های خود را می پیمودند وانتهای جاده منظره زیبایی از طبیعت و دست معماران تزیین شده ماحول و محیط خوب و آرام بخش را برای محصلان خود ساخته بود و دل هزاران نفر را به خود گره زده بخاطر آینده موفق ،پیشرفت و رسیدن به آرزو های شأن.
و تا چشمم کار کرد به آخر جاده باز مرا برد افکارم به عالم آرزو ،خیال و گذشته. مکان که همه برای رسیدن به موفقیت و رسیدن به آرزو های شأن اینجا را انتخاب میکردند و با ظاهر آراسته و لب خندان و دل های که پشت صورت های خندان و زیبا پنهان شده بود و هیچ کس از آن دل ها آگاه نبود که با چی روزگاری دست و پنجه نرم می‌کند و چی میگذرد بر سر شأن با هزار مشکل و شوق فراوان می آمدن برای درس و تحصیل.
و فضای از صمیمیت و درس خواندن را با گرد همایی ایجاد میکردند.
یک بار به خود آمدم و دلم به آن روز ها پر زد و دل تنک آن روز ها شدم که کنار صنفی های عزیزم و دوستان مهربانم بودم و روز های خوب و خوش را بی خیال ای زمان میگذراندیم و بی خبر از سرنوشت تاریک و مبهم ما. چشمانم نم ز و کاش می‌توانستم از این جاده که مانند اقیانوس برای من بود رد شوم و کنار دانشگاه ام پیاده شده و شانه به شانه کنار دوستانم روانه این دانشگاه شویم. اما افسوس که دخترم و اجازه ورود به اینجا را ندارم.
آه دنیا چی ها که ندیدیم سه سال عمر ما را به مسابه سی سال عمر گذراندیم.
از افکار خود بیرون شدم و چند نفس عمیق و تازه گرفتم و خواستم از اینجا دور شوم.
جاده که دیگر از رنگارنگی دختران خبری نبود و مسیری که برای دختران بسته شده بود و اکنون تنها قدم های استوار پسران را به خود اختصاص داده بود .


#شبستان ✍
#کلبه_آرامش_خیال 🥀

‌
#Asa
هیچ‌گاه بزرگسالی را
چنین وحشتناک نمی‌دانستم...
برای اندکی شادی به اندازه‌ی دریاها گریستن،
برای ذره‌ایی امید، زندگی را زیر و رو کردن
و برای عشق از تمامِ خود گذشتن.
اینکه حالِ خوبت گره بخورد به خوشحالی‌های دسته جمعی اما تنهایی، بدجور از گلوی زندگی‌ات پایین برود...
ترس از آینده‌ایی که نیامده و فرار از اکنونی که درست نمی‌شود
و گذشته‌ایی که دنبال‌مان افتاده تا پیرمان کند...

#truth
@Dark_vibes7

        می‌رسد اینجا بهاری تازه با احوالِ نو
   حیف دیگر شوقِ ما را این زمستان برده است

🦋

«وَالضّـحیٰ وَاللَّیْلِ اِذا سَجیٰ
ماوَدَّعَکَ رَبُّکَ وَ ماقَلیٰ»

قسم به آفـتاب فراگـیر و قسـم به شب آرام و آرامش بخش که پروردگارت نـه تـو را رها کرده و نه بر تـو خـشم گرفته است. . .
✨🌙