‍                     به كوتاهی آن لحظه شادی
                    كه گذشت، غصه هم ميگذرد

در سحری به یاد رویت هوس کباب کردم 🫠😋

دیدم قورمه کچالو بود پس دوباره خواب کردم 🤪😹

الشوخی

باشید یک شعر بهتر بگذارم😁🤭

.

گـر افطـارم دیـدار تـو باشـد
ھمـہ عمـرم را روزہ میـگیـرم 🫠🖤

ولی فکر نکنم راست باشه🙄😕

دوستا !
روزه های تان را درست بگیرین و نماز هایتان را کامل بخوانین دیشب خواب دیدم د بهشت تنها هستم
🥹😁

همه میگویند که دعای افطار این است :

( اَللّٰهُمَّ اِنّیِْ لَکَ صُمْتُ وَ بِکَ اٰمَنْتُ وَ عَلَیْکَ تَوَکَّلْتُ وَ عَلٰی رِزْقِکَ اَفْطَرْتُ . )

ولی این اصلا درست نیست زیرا که این دعا را نه مسلم ،بخاری، ترمذی، وغیره
هیچ کدام این را روایت نکرده

اما دعای درست این است:

( ذَهَبَ الَّظمَاُ وَ ابْتَلَّتِ الْعُرُوْقُ وَ ثَبَتَ الْاَجْرُ اِنْ شَآءَ اللّٰهُ .)

«ذَهَبَ الظَّمَأُ، وَابْتَلَّتِ الْعُرُوقُ، وَثَبَتَ الْأَجْرُ إِنْ شَاءَ اللَّهُ»

ترجمه: تشنگی برطرف شد، رگ‌ها سیراب گشت، و اجر ثابت گردید، ان‌شاءالله.

این دعا را ابوداود (2357) و نسائی (2161) از عبدالله بن عمر رضی‌الله‌عنهما نقل کرده‌اند و البانی آن را صحیح دانسته است.

اما درباره‌ی «اللهم إني لك صمت...» باید گفت که این دعا در منابع معتبر حدیثی مانند صحیح بخاری، صحیح مسلم، ترمذی، نسائی و ابوداود یافت نمی‌شود. بعضی از علما گفته‌اند که این دعا ریشه‌ای ثابت ندارد. ولی چون شامل معانی خوبی است، اگر کسی آن را بخواند، مشکلی ندارد، اما نباید به‌عنوان یک حدیث ثابت از پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم معرفی شود.

پس دعای ثابت‌شده از حدیث، همان دعای «ذَهَبَ الظَّمَأُ...» است.

دعای روزششم ماه مبارک رمضان.
(اللَّهُمَّ لاتَخْذُلْنِي فِيْهِ لِتَعَرُّضِ مَعْصِيَتِكَ، وَلا تَضْرِبْنِي بِسِياطِ نَقْمَتِكَ، وَزَحْزِحْنِيِ فِيْهِ مِنْ مُوجِباتِ سَخَطِكَ، بِمَنِّكَ وَأَيادِيكَ يا مُنْتَهى رَغْبَةِ الرَّاغِبِينَ.)

«خدایا در این ماه به خاطر دست زدن به نافرمانیت خوارم مساز، و تازیانه‌های عذابت را بر من مزن، و از موجبات خشمت دورم بدار با منت و بخششت بر من ببخشای‌، ای نهایت آرزوی آرزومندان.🤍🍃

‌
افطار کردن با روش رسول الله (ﷺ)

رسول الله  ( ﷺ ) قبل از اینکه نماز مغرب بخواند با چنــد عدد  رطب (خرمای تازه)  افطار می‌نمودند ؛ و اگر نمی‌بود با چند تمر یعنی  با(خرمای خشک) و اگر این هم نمی‌نبود چند جرعه آب می‌نوشیدند‌.

(سنن أبو داود: ٢٣٥٦)📚

و رسول الله (ﷺ)  بعد از افطار چنین دعا می‌نمودند:

«ذَهَبَ الظَّمَأُ، وَابْتَلَّتِ الْعُرُوقُ، وَثَبَتَ الْأَجْرُ إِنْ شَاءَ اللَّهُ».

تشنگی از بین رفت و رگها تر و سیراب شد، و ان شاءالله پاداش ثابت شد.