چقدر پاییز شبیه توست... ساکت، دل‌نشین، اما پر از آشوب درونی. مثل برگ‌های زردی که با هر نسیم، دل می‌کَنند و می‌افتند... تو هم بی‌صدا آمدی، بی‌صدا ماندی، و حالا... انگار وقت رفتن‌ات است. #دوشیزه_سادات

پاییز هم مثل توست، نه کاملاً سرد، نه کاملاً گرم... یک حسِ بینابینی که نه می‌شود دوستش نداشت، نه می‌شود از غمش فرار کرد.