ما در این عالم
که خود کنج ملالی بیش نیست،
عالمی داریم، در کنج ملال خویشتن.

او دیگر زیاد جدی نمی‌گرفت.
نه زندگی را، نه آدم‌ها را، نه حتی خودش را.
مثل کسی بود که از پشت پرده‌ای چرک و ضخیم
به دنیا نگاه می‌کرد:
صداها گَنگ، تصویرها تار، معناها پوچ.
آدم‌ها دهان می‌جنباندند، لبخند می‌زدند،
می‌آمدند، می‌رفتند،
و او فقط فکر می‌کرد چقدر همه‌چیز بی‌اهمیت است.
هیچ‌کس را دشمن نمی‌دانست، هیچ‌کس را دوست هم نداشت.
حرف‌ها برایش سبک شده بودند،
قول‌ها بی‌وزن و نگاه‌ها خالی؛...
🌱✨
#_کاپی …

‌
یک امشبی که در آغوش شاهد شِکرم
گرم چو عود بر آتش نهند غم نخورم
چو التماس بر آمد هلاک باکی نیست
کجاست تیر بلا گو بیا که من سِپرم
روان تشنه برآساید از وجود فرات
مرا فرات ز سر برگذشت و تشنه ترم

عکسش را بگرفتم😶‍🌫️🫢…

خوشم داد😶‍🌫

تاریکی به کام 🕊🔥..

از این بیشتر دارید بفرستيد 🥲

"أحبُ عُيونك..."

چشمانت را دوست دارم،،،

گل را بردم برگ گل را بردم💔😶‍🌫️…

از خانه بابه عاروس شیمه دل بردیم 😶‍🌫️💔

داسې هــم نه ده چې مې نه یادیږې.؟
ننګ د پښتو  دی ځان مې ڪلڪ نیولی:



خُوَخ ام داد👩‍🦯

https://t.me/SendHarfBot?start=86076d8fc13a
ناشناس جدیدم!
شعر برایم بفرستید😕

اگر می‌توانستم...

ادامه اش با شما!

چقدر بی‌خی... یعنی تنبل هستید... 👩🏻‍🦯

‌
چشم ترا به سرمه کشیدن چه حاجت است؟
کوته کن این بهانهٔ دنباله دار را
🌿

‌
شعر شعر شعر
شعر شعر

اینه فرستادم🤭

و من آدم به مهربانی شما ندیده‌ام...