شب را دوست دارم، بیشتر از یک برهه زمانی است.
یک مکان دیگه است، با جایی که
در طول روز هستیم فرق می‌کند ؛
ما با کسی که در طول روز هستیم فرق می‌کنيم، یک کم مخفی تر، یک کم کمتر در دید..!

آدم‌های شب متفاوتند...
چه از نظر بُعد شخصیتی و چه شناخت هستی و چه درک لطافت و چه دیدگاه به زندگی ؛
هم‌کلامشان که شوی بی‌شک
جاذبه‌هایی خواهی یافت ؛
آدم‌های شب تنها متفاوت نیستند آدم‌های شب بهترند :)

«و زن‌ها با بقیه‌ی آدم‌ها فرق داشتند
زن‌ها شب‌هنگام به گل‌های بالشت آب می‌دادند و صبح‌ با رنگین‌کمانی در صورت به زندگی برمی‌خاستند.»

بخوانید ⬇️
این یک تله است 👇🏻

۵ دروغی که شیطان وقتی حال‌تان بد است به شما می‌گوید و آنچه خداوند می‌گوید:

۱. «برای تغییر دیر شده است.»
شیطان می‌خواهد شما دست از بهتر شدن بردارید.

اما الله می‌فرماید:
«هرگز الله حال قومی را تغییر نمی‌دهد مگر آنکه خودشان آنچه را در درونشان است تغییر دهند.»
(سوره رعد ۱۳:۱۱)

۲. «خیلی گناه کرده‌ای، الله تو را نمی‌بخشد.»
شیطان می‌خواهد امیدتان را از دست بدهید و از بازگشت به سوی الله منصرف شوید.

اما الله می‌فرماید:
«بگو ای بندگان من که بر خود ستم کرده‌اید، از رحمت الله ناامید نشوید، همانا الله همه گناهان را می‌بخشد.»
(سوره زمر ۳۹:۵۳)

۳. «تو بی‌ارزش هستی، زندگیت بی‌معنی است.»
شیطان می‌خواهد باور کنید وجود شما بی‌اهمیت است.

اما الله می‌فرماید:
«و من جن و انسان را نیافریدم مگر برای عبادت من.»
(سوره ذاریات ۵۱:۵۶)

۴. «تو کاملاً تنها هستی.»
شیطان می‌خواهد احساس انزوا و فراموش‌شدگی به شما بدهد.

اما الله می‌فرماید:
«که هر سختی همراه خود آسانی دارد.»
(سوره شرح ۹۴:۶)

۵. «هیچ‌وقت خوب نخواهی بود.»
شیطان می‌خواهد تلاش‌کردن را رها کنید و از راه راست باز ایستید.

اما الله می‌فرماید:
«و کسانی که در راه ما تلاش کنند، بی‌شک آنها را به راه‌های خود هدایت می‌کنیم.»
(سوره عنکبوت ۲۹:۶۹)

این نشانه‌ی تو باشد — در تله شیطان نیفتید. از وسوسه‌هایش فراتر روید و به سوی الله بازگردید که هرگز دست از دوست داشتن شما نکشیده است.

جمعه مبارک🌸
بیایید با هم سوره‌ی مبارکه‌ی کهف را آیه‌به‌آیه بخوانیم، تا دل‌هایمان را با نور قرآن روشن کنیم.
📖 آغاز می‌کنیم


اللهم صلِ وسلم وبارك على نبينا محمد 🤍🍃

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

به نام خداوند بخشنده مهربان

الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَنزَلَ عَلَىٰ عَبْدِهِ الْكِتَابَ وَلَمْ يَجْعَل لَّهُ عِوَجًا ۜ ﴿۱﴾

ستایش برای خدایی است که بر بنده‌اش این کتاب [قرآن] را نازل کرد و در آن هیچ کجی و انحرافی قرار نداد.

قَيِّمًا لِّيُنذِرَ بَأْسًا شَدِيدًا مِّن لَّدُنْهُ وَيُبَشِّرَ الْمُؤْمِنِينَ الَّذِينَ يَعْمَلُونَ الصَّالِحَاتِ أَنَّ لَهُمْ أَجْرًا حَسَنًا ﴿۲﴾

[کتابی] راست و استوار، تا از جانب خود، مردم را از عذابی سخت بیم دهد و مؤمنانی را که کارهای شایسته انجام می‌دهند، مژده دهد که برایشان پاداش نیکویی خواهد بود.

مَاكِثِينَ فِيهِ أَبَدًا ﴿۳﴾

و در آن [پاداش نیک] جاودانه خواهند ماند.

وَيُنذِرَ الَّذِينَ قَالُوا اتَّخَذَ اللَّهُ وَلَدًا ﴿۴﴾

و تا بیم دهد آنان را که گفتند: «خداوند فرزندی برای خود اختیار کرده است.»

مَا لَهُم بِهِ مِنْ عِلْمٍ وَلَا لِآبَائِهِمْ ۚ كَبُرَتْ كَلِمَةً تَخْرُجُ مِنْ أَفْوَاهِهِمْ ۚ إِن يَقُولُونَ إِلَّا كَذِبًا ﴿۵﴾

نه خودشان از این سخن آگاهی دارند و نه پدرانشان؛ سخنی بسیار بزرگ و زشت است که از دهانشان بیرون می‌آید؛ [در حالی‌که] جز دروغ نمی‌گویند.

فَلَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَّفْسَكَ عَلَىٰ آثَارِهِمْ إِن لَّمْ يُؤْمِنُوا بِهَٰذَا الْحَدِيثِ أَسَفًا ﴿۶﴾

شاید تو از شدت اندوه بر اثر روی‌گردانی آن‌ها از ایمان، جان خود را از دست بدهی!

إِنَّا جَعَلْنَا مَا عَلَى الْأَرْضِ زِينَةً لَّهَا لِنَبْلُوَهُمْ أَيُّهُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا ﴿۷﴾

ما آنچه را روی زمین است زینتی برای آن قرار دادیم، تا مردم را بیازماییم که کدام‌یک نیکوکارترند.

وَإِنَّا لَجَاعِلُونَ مَا عَلَيْهَا صَعِيدًا جُرُزًا ﴿۸﴾

و بی‌گمان ما هر آنچه را بر زمین است [روزی] خاکی بی‌گیاه و خشک خواهیم ساخت.

أَمْ حَسِبْتَ أَنَّ أَصْحَابَ الْكَهْفِ وَالرَّقِيمِ كَانُوا مِنْ آيَاتِنَا عَجَبًا ﴿۹﴾

آیا گمان کرده‌ای که داستان اصحاب کهف و رقیم از نشانه‌های شگفت‌انگیز ما بوده است؟

إِذْ أَوَى الْفِتْيَةُ إِلَى الْكَهْفِ فَقَالُوا رَبَّنَا آتِنَا مِن لَّدُنكَ رَحْمَةً وَهَيِّئْ لَنَا مِنْ أَمْرِنَا رَشَدًا ﴿۱۰﴾

آن‌گاه که جوانان به غار پناه بردند و گفتند: پروردگارا! از سوی خود بر ما رحمتی عطا کن و در کارمان برای ما راهی هموار فراهم ساز

فَضَرَبْنَا عَلَىٰ آذَانِهِمْ فِي الْكَهْفِ سِنِينَ عَدَدًا ﴿۱۱﴾

پس [در آن غار] بر گوش‌هایشان پرده‌ای زدیم [و خوابشان بردیم] برای سال‌هایی چند.

ثُمَّ بَعَثْنَاهُمْ لِنَعْلَمَ أَيُّ الْحِزْبَيْنِ أَحْصَىٰ لِمَا لَبِثُوا أَمَدًا ﴿۱۲﴾

سپس آنان را برانگیختیم تا بدانیم کدام‌یک از دو گروه، مدت اقامتشان را درست‌تر حساب می‌کند.

نَحْنُ نَقُصُّ عَلَيْكَ نَبَأَهُم بِالْحَقِّ ۚ إِنَّهُمْ فِتْيَةٌ آمَنُوا بِرَبِّهِمْ وَزِدْنَاهُمْ هُدًى ﴿۱۳﴾

ما داستان آن‌ها را به‌درستی برایت بازگو می‌کنیم: آنان جوانانی بودند که به پروردگارشان ایمان آوردند و ما بر هدایتشان افزودیم.

وَرَبَطْنَا عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ إِذْ قَامُوا فَقَالُوا رَبُّنَا رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ لَن نَّدْعُوَا۟ مِن دُونِهِ إِلَـٰهًا ۖ لَّقَدْ قُلْنَا إِذًا شَطَطًا ﴿۱۴﴾

و دل‌هایشان را استوار ساختیم، آن‌گاه که برخاستند و گفتند: پروردگار ما، پروردگار آسمان‌ها و زمین است؛ هرگز جز او معبودی را نخواهیم خواند، که در این صورت سخنی دور از حق گفته‌ایم