شب زیر آسمان ….

گاهی می‌خواهم تا سپیده دم زیر آسمان پر دینگگ باشم …
چرا..!فرار از خواب واقعا ترسناک است این خواب ها خیلیییی…

رنج ها ادامه دارند وتو رهگذر این راهی ...

‌
هر چند عیان است، ولی وقت بیان است
عشق تو گران قدر ترین، عشق جهان است.


#ارسالی✨🌝
‌‌

می‌هراسم از عذاب و قهر محبوبم...
از اینکه نتوانم احکاماتش را آن‌گونه که باید، به‌جا آورم.
از اینکه اطرافم لبریز از گناه است، و من ناتوان‌تر از آن‌که همیشه در امان بمانم.
بدبختی من این است که در روزگاری زندگی می‌کنم که گناه عادی‌ شده و پاک‌زیستن عجیب!

هر سو که می‌نگری، موسیقی‌ست و غفلت...
کمتر کسی قرآن را آرام‌بخش دلش می‌داند،
کمتر کسی با نماز آرام می‌گیرد...
می‌دانم گاهی دلم هم می‌لرزد، هوای شنیدن دارد، اما ترس از محبوب، بازَم می‌دارد...
وگرنه گناه همیشه شیرین است؛ مگر نه که نفس دوست داردش؟

در زمانه‌ای نفس می‌کشم که حجاب شده نشانه‌ی افراط!
تا حجابت کامل‌تر شود، انگ می‌زنند: ملا، قاری، مفتی...
و چه تلخ است این قضاوت‌های بی‌منطق!

گاهی دلم از این همه طعنه می‌گیرد،
اما باز، کافی‌ست یاد او بیفتد...
یاد محبوبی که برای رضایش زندگی می‌کنم، و برای عشقش گناه را پس می‌زنم…
همین، مرا آرام می‌کند.
همین، مرا سرپا نگه می‌دارد.

#دوشیزه_سادات

و دوباره شب شد ….!🔥

#سوال_شب

به نظرتان موسیقی واقعاً آرامش می‌بخشد به آدم؟

و آیا حجاب کامل افراط است؟!

با دلیل های قانع کننده منتظر جواب های تان هستم.👀

آرامش واقعی در یاد خداست:
ألا بذکر الله تطمئن القلوب (سوره رعد، آیه 28)
ولی مردم امروزه آنقدر از یاد و ذکر خدا غافل شده اند که آرامش را در موسیقی و ساز های شیطانی جستجو میکنند در حالیکه فراموش کرده اند تنها با یاد خدا دلها آرام میگیرند و آرامشِ که از شنیدن موسیقی نصیب میشوند زودگذر و فریبنده هست!!

و در رابطه به حجاب شرعی میتوان گفت که اگر زنان میدانستند که مردان چگونه نگاه‌شان میکنند خود را با آهن می‌پوشاندند. افراط در رعایت  حجاب درست نیست چیزی که اسلام گفته باید مراعات شود و بیشتر اختلافات امروزه بالای پوشاندن صورت هست که همه باور دارند پوشاندن صورت عورت نمی‌باشد اما امام شافعی رحمه‌الله می‌فرمایند: (پوشاندن صورت عورت نیست مگر در جامعه‌ی که در آن فساد نباشد، و هیچ جامعه‌ی بدون فساد نیست) و از این نقل قول ثابت میشود که پوشاندن صورت نیز جزء از حجاب شرعی شمرده میشود

والسلام
#ارسالی_شما

تبریک!
اگر چشمانت به این نوشته افتاده، این اتفاقی نیست.
الله دل‌ها را به سمت نشانه‌هایی می‌برد که برایشان مقدر کرده است.
شاید این نشانه، مخصوص تو باشد.

✦ گاهی دعایی می‌کنی که تقریباً غیرواقعی به نظر می‌رسد.
با خودت می‌گویی: «چرا مدام این را می‌خواهم در حالی که خیلی دور از دسترس است؟»
اما باز هم زبانت آن را زمزمه می‌کند، دلت آن را نگه می‌دارد و روحت از تکرارش دست نمی‌کشد.

✦ می‌دانی چرا؟
چون وقتی الله بخواهد چیزی را به تو بدهد، آرزویش را در دلت قرار می‌دهد.
و وقتی الله آن را در دلت می‌گذارد، یعنی قصد دارد در زمان کامل و درست خودش آن را برآورده کند.

✦ و اگر هم روزی آن خواسته به همان شکلی که در ذهنت بود محقق نشد، مطمئن باش بهتر از آن برایت مقدر خواهد شد، یا به سبب همان دعا بلایی از تو دفع می‌شود که حتی از آن خبر نداری.
✦ چرا که وعده‌ی او این است که برای بندگانش، هر آنچه رقم می‌زند، سراسر خیر است؛ چه ما در لحظه درک کنیم، چه بعدها.

✦ این شیطان است که می‌خواهد روحت را بشکند…
او در گوشت زمزمه می‌کند: «هیچ‌چیز تغییر نمی‌کند.»
اما این بزرگ‌ترین دروغ است.
چون آن کسی که تو با دعا به او روی آورده‌ای، گفته است:

✦ ﴿إِنَّمَا أَمْرُهُ إِذَا أَرَادَ شَيْئًا أَنْ يَقُولَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ﴾
فرمان او چنین است که چون چیزی را اراده کند، تنها می‌گوید: «باش!» پس بی‌درنگ موجود می‌شود.
(یس، ۸۲)

✦ ﴿ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ﴾
مرا بخوانید تا شما را اجابت کنم.
(غافر، ۶۰)

✦ پس متوقف نشو. ناامید نشو. دعایت را دست‌کم نگیر.
حتی غیرممکن‌ترین درها می‌تواند در یک لحظه باز شود — وقتی الله بگوید: «باش».

✦ به دعا ادامه بده. به امید ادامه بده.
چون آن کسی که آن را در دلت گذاشته، کاملاً قادر است که آن را به حقیقت تبدیل کند.

✦ «و چه بسا چیزی را خوش نداشته باشید، حال آنکه خیرِ شما در آن است؛ و چه بسا چیزی را دوست داشته باشید، حال آنکه شرّ شما در آن است؛ و الله می‌داند و شما نمی‌دانید.»
(سوره بقره، آیه ۲۱۶)

این را به اشتراک بگذار، شاید دلی را نجات دهد و این نوری برای قبر تو‌ خواهد شد🌱

روزها می‌آیند و می‌روند، بی‌آنکه چیزی تغییر کند؛ تنها چیزی که بیشتر می‌شود، وزن تنهایی است، هر روز سنگین‌تر، هر شب تاریک‌تر. و من، در خودم بیشتر فرو می‌روم.

#من...

واقعیت اش من خیلی جاها بغض‌کردم و گذشتم...
سکوت کردم چیزی که لایقم نبود را شنیدم!
احساس ناراحتی و خفقان داشتم ولی بازم گذشتم ...
من خیلی جاها از حق خودم گذاشتم و به جایش فقط گریه کردم .
و فقط سکوت!

#دوشیزه_سادات

مادر از بچگی به گوش ما خوانده‌بود که باید آدمِ خوبی باشی و حرف بدی نزنی و کار بدی نکنی، وگرنه به دل نمی‌نشینی و زشت می‌شوی! من از تصور زشت شدن می‌ترسیدم و نمی‌فهمیدم منظور مادر دقیقا چه نوع زشت شدنی‌ست و در خیالات کودکانه‌ام همان زشتیِ ظاهری را برداشت کرده‌بودم و.. تا مدت‌ها هر بار کار اشتباهی می‌کردم دچار هراس می‌شدم و می‌دویدم به سمت آینه‌ای و خودم را برانداز می‌کردم و دنبال یک چیزی مثل یک شاخ بزرگ وسط پیشانی‌‌ام می‌گشتم و احساس شرم داشتم که نکند دیگر دوست‌داشتنی نباشم. اما گذشت و به چشم دیدم که آدم‌های بدخلق و بدکردار و بدرفتار و آدم‌هایی که دارای خصلت‌های پلیدتری بودند، چطور به مرور از دلنشینیِ ظاهر افتادند، نه اینکه زشت شده‌باشند، ولی دیگر آرامبخش و دوست‌داشتنی و خوشایند نبودند... به وضوح دیدم که از نگاه و چشم‌های آدم‌های بدطینت و حسود، چقدر می‌ترسم و آنان که از من بیزار بودند و بدِ مرا می‌خواستند، چه چشم‌های هراسناک‌تری داشتند! من از ظاهر طبیعی و مادرزادی آدم‌ها حرف نمی‌زنم که بدون شک همه‌ی آدم‌ها و به هر نسبتی زیبا هستند. دنیا به من نشان داده‌بود که قلب و باطن آدم‌ها چطور با گذار زمان روی ظاهر و مخصوصا چشمانشان تاثیر می‌گذارد و چقدر مادرم درست گفته‌بود و مقصود حرفش چه بود و از چه نوع زشت شدنی حرف می‌زد!
یک چیزهایی را گذار زمان ثابت می‌کند و از یک‌جایی به بعد، تو اگر بد باشی، چهره و نگاهت این را فریاد می‌زند و نمی‌توانی جهان را گول بزنی و دلنشین و مهربان به نظر برسی و پنهان کنی که چقدر بدخواه آدم‌هایی! از یک جایی و از یک سنی به بعد، حتی مهربانی و خلوص آدم‌ها را می‌توان از صفای نگاه و از میزان دلنشینیِ حضور و ظاهرشان استنباط کرد.
تصمیم گرفته‌ام آدم خوب و خیرخواهی باشم، خیلی بیشتر! من دوست دارم آدم‌ها از چهره و نگاهم، بهترین احساسات جهان را دریافت کنند.

صرافیان