از عشق نترس از بی عشقی بترس هرآن شخص از عشق خالی باشد بک بازنده ای به تمام معنا است !…..
اگر عشق در دلت جوانه زد خوش اقبالی ..
چرا که عشق در قلب های پر از نفرت و کینه جوانه نمیزند …
و رابطه ات را با خالقت بر اساس محبت بنا بکن ….
و اول خدا است که ادعای محبت میکند …((یحبهم یحبونه ))
خدا انها را دوست دارد و آنها نیز خدا …
از این آیه بیرون نرو حماقت محض است …
و به عمق این آیه فرو برو …
والسلام

سلام عزیزان دِل
ان‌شاءلله صحتمند باشید وحال دل‌تان خوب.!
عزیزان اگر کانال‌ما(واژه‌ی باران) مورد پسند‌تان است لطفاً حمایت کنید و ری‌اکت بزنید در پست‌ها
و اگرهم دوستش ندارید و برای‌تان پست‌هایش جالب نیست نیز باما در میان بگذارید.!

برای اینکه بتوانم طبق علاقه‌شما فعالیت کنم نظر‌یات‌تان را باما در میان بگذارید.!

لینک‌ناشناس در اختیار شما.🕊

https://t.me/HarfChatBot?start=bc48f8d208ea

‌
https://t.me/https_Aalam_khiyal/2919

ای شعر به وصف حال‌مه هست، تقدیم به‌صاحبش

ای‌وای... 🥲
نمیدانم بگویم صاحب‌اش ببیند یا نبیند.!

دلم‌هوای شعر کرد😁
خواهش بیایید شعر بفرستید 🥲

‌
سلام
من سوال میکنم اجازه است؟

بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم... 🙄
بله‌ عزیز بفرمایید.

‌
در خانواده‌ که را بیشتر دوست دارین؟

هیچ‌کس را... 🫤

شوخی کردم...
نمیتوانم بگویم که کی‌را بیشتر دوست دارم چون همه‌ی‌شان نور چشم، و عزیز‌های من هستند.!
اما اگر حتماً بخواهم یکی را انتخاب کنم، بدون‌شک خواهرزاده‌ام...
اورا بیشتر از خانواده، بیشتر از خودم، و بیشتر از تمام دنیا دوست دارم. 🫠🤍

‌
اقدر از خواهرزاده خود تعریف کدین یک عکسش را بانین ببینمش😁

بفرمایید...
ماشاءالله بگویید نظر نکنید.! 😁🥲

گفت: من همیشه افغانستان بوده‌ام همانی که هرجا برسد، باز هم هیچ انگاشته می‌شود
همانی که سال‌هاست تنها مانده، خسته، شکسته،
و پیشرفت‌هایش گاه آتش‌زنه‌ی ویرانی‌اش شده‌اند
حرفش تلخ بود، اما راست
راستی که وقتی به جانت می‌نشست،
گلویت را بغضی کور می‌فشرد،
و تو، بی‌صدا، در دل تصدیقش می‌کردی
اما لب باز نمی‌کردی که بگویی:
«آری… حق با توست.»
پس با خود گفتم،
من نیز همیشه آن مزار شریفی بوده‌ام
که هرچه کرد، هرچه ساخت، هرچه صبر پیشه کرد،
باز هم دیده نشد…نه که مرکز نبود، بلکه دل‌ها جای دیگر بند بود کارهایش را می‌ستودند،
اما هیچ‌گاه نامش را نخست نمی‌خواندند
و چقدر زندگی‌های‌مان، شبیه ولایت‌های این خاک‌اند:
یکی کابل؛ پر از حرف، پر از زخم،ساکت اما پرهیاهو
در درون
یکی هرات؛ لبریز از شعر و هنر،
اما تک‌وتنها، در سایه‌ی فراموشی
یکی قندهار؛ فریاد زنان در تاریکی،
اما انگار گوش هیچ‌کس نشنوا نیست
یکی مزار؛ آرام، پرمهر، نجیب،
اما همیشه در صف آخر…یکی ننگرهار؛ خون گرم و غیرت‌خیز،
اما همیشه نگران فردای ناپیدا
یکی بامیان؛ خاموش و مظلوم،
با مجسمه‌هایی که دیگر نیستند،
اما هنوز ایستاده‌اند در حافظه‌ی تاریخ
یکی دایکندی؛ دور، صبور، خاموش،
که صدایش کمتر شنیده شده، اما همیشه بوده، همیشه زنده مانده
ما همه تکه‌هایی از افغانستان‌ایم
و به همین خاطر،
رنگی از درد،رنگی از صبر، رنگی از خاک و رنگی از خاموشی، در جانمان داریم



#ماه_نور_روشن

و گفت: محبت امانت خدا است...

#_صفات‌سلبی‌خداوند
(مرکب نیست)
یعنی اجزای ترکیبی ندارد زیرا در این صورت احتیاج به اجزای خود پیدا میکند و در حالی که او احتیاج به هیچ جیز ندارد
ترکیب داشتن نشانه‌ی نیاز است؛ چون چیزی که از اجزا ساخته شده باشد، وابسته به اجزای خود است. ولی خداوند، بی‌نیاز مطلق است و وجودش بساطت محض دارد؛ یعنی یکپارچه، بدون جزء، بدون جسم، و بدون مرز.


(جسم نیست)
زیرا هر جسمی محدود و متغیر فناپذیر است
وقتی می‌گوییم خداوند جسم نیست ،منظور این است که:
دارای طول، عرض، ارتفاع، یا شکل و حجم نیست.
در مکان خاصی قرار ندارد و جهت‌پذیر نیست (یعنی مثلاً نمی‌توان گفت خدا بالا یا پایین است).
نمی‌شود با چشم دید یا لمس کرد ،چون این‌ها ویژگی‌های اجسام هستند.
چرا این را می‌گوییم؟ چون:
جسم داشتن یعنی نیاز به مکان و اجزا،اما خدا بی‌نیاز مطلق است.
هر جسمی آغاز و پایان دارد، ولی خدا ازلی و ابدی است.
بنابراین، جسم نبودن خدا یعنی:
او فراتر از ماده، مکان و زمان است و هیچ شباهتی با مخلوقات جسمانی ندارد.

خداوند از هر نظر بی پایان ازلی است.🕊

بر او پایان آغازی معنا ندارد لای تنایی است …🕊

همه ای زیبایی کمالات دروجود مخلوق ما است …🕊

خداوند از هر عیب نقصان و منزه است 🕊