‌
سلام
از چنلم حمایت میکنید؟
https://t.me/mixedmoods

سپاس بی‌کران از این نامه‌ی قشنگ.
چه اسم قشنگی انتخاب کردید واقعاً خیلی زیادیییی قشنگ است "دُختِ شکر نویس"💘

سطرهایم را نه من، که نگاهِ فهمِ تو زیبا کرده است.
من تنها نوشتم آنچه در دل سنگین بود،
و تو خواندی آنچه گفتنش آسان نبود.
اگر دردهایم نجواست،
از آن‌روست که فریاد، زود می‌شکند؛
اما نجوا، ماندگار می‌شود.
و همین که دلی، بی‌هیچ توضیحی،
مرا فهمیده است…
برای ادامه‌ی نوشتن، کافی‌ست.

#بانو_حرم🫶

نخست بیاموزید بعد فکر ازدواج کردن را بر سر تان بپرورانید!

ازدواج کردن فقط تن کردن لباس سفید نیست.
کدام گودی بازی هم نیست.
در نخست عاقل شوید عاقل!!
اینکه تو ازدواج کنی و یک سال بعد طفل به دنیا آری
ولی هنوز خودت طفل باشی واقعاً دشوار خواهد بود...!
اول خود بزرگ شوید بعد فکر بزرگ کردن امتِ را بر سر بپرورانید!

‏

چه می‌خواهی؟
دور شدن،
گم شدن
و دیگر هرگز نبودن.

‏کسایی که توی خانواده سالم و نرمال با پدر و مادری با روان سالم، به دور از تشنج،چالش های زیاد، بزرگ شدند،
خدا نه تنها بغلشون کرده ،دو تا ماچشونم کرده..

دنیای ما شبیه شماها قشنگ نیست
ما شاعریم! حادثهٔ تلخ روزگار

اصلاً هم قشنگ نیست اینکه بیبینی نصف ملت در خواب اند و تنها تو باید صبح وقت برخیزی و جامه بر تن کرده راهی شوی برای درس...
خوش بحال تان خواب داریدددددددد!!!!

خبر خوب این است که روزی کسی میاید...
در میان روزهای خاکستری تان
دست هایتان را خواهد گرفت؛
گرمتر...
صمیمی تر
و هزار بار عاشقانه تر...
کسی که شبیه به آفتابِ
بعد از یک روز برفی ،
به تن روزهای سردتان میچسبد
کسی میاید از جنس محبت که مرهم تمام زخم هایتان میشود
و تمام ترس و کابوس هایتان را در آغوش آرامش حل خواهد کرد
کسی خواهد آمد برای ساختن دوباره ی شما
که من آن شخص را معجزه‌ای از طرف خدا مینامم...

زندگی؟!...
فقط دارم دوام می‌آورم...
و از فشاری که به جسم و روانم میارم تا ادامه بدهد شرمنده‌ام.
همیشه به این می‌اندیشم آیا ارزش اش را دارد این همه ادامه دادن ها، این همه بی‌خوابی ها، این همه اضطراب، این همه زجر کشیدن ها...
آیا واقعاً ارزش اش را دارد؟!


#دوشیزه_سادات

ده هزار نفر قرار است اعدام شوند؛ پس کجاست آن‌همه سخن از بشر و حقوقش؟
چرا هرجا که نام و نانی در میان است، فریاد عدالت بلند می‌شود،
اما آنگاه که نوبت به ایستادن می‌رسد، سکوت، سنگین‌تر از هر فریادی حاکم می‌شود؟
چرا وجدان‌ها در هیاهوی مصلحت‌ها گم می‌شوند
و انسان، در میان بازی‌های سرد سیاست، به عددی بی‌جان بدل می‌گردد؟
کجایند آنان که از کرامت انسان دم می‌زنند،
وقتی که کرامت، زیر سایه‌ی ترس و منفعت، خاموش می‌شود؟
آیا حقوق بشر، فقط واژه‌ای‌ست برای تریبون‌ها
یا حقیقتی‌ست که باید در سخت‌ترین لحظه‌ها معنا شود؟
چرا عدالت، گزینشی شده است
و انسانیت، به مرزها و منافع محدود مانده؟
اگر انسان بودن هنوز معنا دارد،
باید صدایی باشد هرچند کوچک
که در برابر این خاموشی بایستد
و نگذارد حقیقت، در سکوت دفن شود ولی کجاست آن صدا کجاست؟!!!

امشب ساعت ۹ سرعتی میریم جذب 20+ فور بزن به چنل ات جوین بودن چک میشه